Uzasadnienie
S. P. złożył na urzędowym formularzu wniosek o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. T. z dnia [...] r. w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia.
Następnie w nadesłanym na wezwanie Sądu formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy (PPF) skarżący wskazał, że nie osiąga żadnego dochodu i z uwagi na stan zdrowia nie jest w stanie podjąć pracy. Jego majątek stanowi nieruchomość rolna (łąka) o pow. 0,34 ha. Skarżący oświadczył także, że nie zatrudnia i nie pozostaje w innym stosunku prawnym z adwokatem, radcą prawnym, doradcą podatkowym i rzecznikiem patentowym. W uzasadnieniu wskazał ponadto, że z zawodu jest tokarzem i na prawie się nie zna.
Z uwagi na fakt, że zawarte w powyższym wniosku oświadczenia okazały się niewystarczające do oceny rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych skarżącego, zarządzeniem z dnia [...] r. wezwano wnioskodawcę do złożenia dodatkowych dokumentów i informacji dotyczących jego sytuacji majątkowej, w tym: wyjaśnienia, czy zamieszkuje wspólnie z K. P. (a jeśli tak – wezwano do podania kwoty osiąganego przez nią dochodu), nadesłania aktualnej opinii lekarskiej dotyczącej stanu jego zdrowia, jeśli taką posiada, wskazania kwoty środków przeznaczanych na zakup lekarstw i leczenie oraz utrzymanie, a ponadto do wskazania tytułu prawego do nieruchomości, pod adresem której zamieszkuje - w terminie 7 dni, pod rygorem odmowy przyznania prawa pomocy.
W odpowiedzi na wezwanie skarżący w drodze pisma z dnia 1 kwietnia 2011 r. wyjaśnił, że nie zamieszkuje wspólnie z K. P.. Z powodu stanu zdrowia nigdzie nie pracuje. Nie posiada żadnych środków na utrzymanie. Nie jest właścicielem nieruchomości we W. Jest jedynie właścicielem łąki o pow. 0,34 ha. Do pisma skarżący załączył opinię lekarską dotyczącą stanu jego zdrowia.
Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym zważył, co następuje
Instytucja prawa pomocy w postępowaniu sądowoadministracyjnym uregulowana została w Rozdziale 3 Działu V ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – dalej jako "p.p.s.a.".
Z treści przepisów art. 243 § 1, art. 244, art. 245, art. 246 § 1 oraz art. 252 tej ustawy wynika, iż osobie fizycznej może być przyznane na jej wniosek prawo pomocy w zakresie całkowitym, jeżeli wykaże, iż nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, a w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Wyjaśnić przy tym należy, iż prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie m.in. adwokata, radcy prawnego lub doradcy podatkowego. W zakresie częściowym obejmuje zaś zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie m.in. adwokata, radcy prawnego lub doradcy podatkowego (§ 2 i § 3 art. 245 powołanej ustawy).
Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie na urzędowym formularzu stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie rodzinnym i majątkowym. Od Referendarza sądowego zależy uznanie oświadczenia za wystarczające dla przyznania prawa pomocy we wskazanym zakresie.
Ze złożonego wniosku o przyznanie prawa pomocy, oświadczenia o stanie rodzinnym i majątkowym oraz pisma z dnia [...] roku wynika, że skarżący prowadzi samodzielne gospodarstwo domowe. Nie osiąga żadnego dochodu i z uwagi na stan zdrowia pozostaje pod opieką lekarza psychiatry. Jego jedyny majątek stanowi nieruchomość rolna (łąka) o pow. 0,34 ha. Ponadto skarżący nie zatrudnia i nie pozostaje w innym stosunku prawnym z adwokatem, radcą prawnym, doradcą podatkowym i rzecznikiem patentowym.
Mając na uwadze powyższe okoliczności, Referendarz sądowy uznał, że wniosek skarżącego zasługuje na uwzględnienie i przyznał mu prawo pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Sytuacja materialna skarżącego powoduje bowiem, że nie jest on w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie.
Z tych względów, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 245 § 2 oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.
P.Z-C.