Uzasadnienie
W dniu 1 grudnia 2017 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi wpłynęła, złożona za pośrednictwem organu, skarga A. B. na indywidualną interpretację Wójta Gminy B. z dnia [...] r. w przedmiocie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczących podatku od nieruchomości.
Formułując zarzuty i wnioski skargi pełnomocnik skarżącej wniósł m.in. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Pełnomocnik argumentował, iż zaskarżona interpretacja wydana w dniu [...] r. została doręczona stronie w dniu 18 września 2017 r. i w dniu 21 września 2017 r. strona skierowała do organu wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, zgodnie z pouczeniem zawartym w zaskarżonej interpretacji. Stosowne wezwanie doręczone zostało organowi w dniu 29 września 2017r. Następnie, postanowieniem z dnia 13 października 2017r. organ sprostował przedmiotową interpretację poprzez zmianę pouczenia o sposobie i terminie wniesienia skargi do sądu administracyjnego. Opisane postanowienie doręczono stronie skarżącej w dniu 23 października 2017 r. z pouczeniem, iż prawo do wniesienia skargi przysługuje bez konieczności poprzedzania jej wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa. Skarżąca, gdy tylko ustały przyczyny opóźnienia dopełniła czynności, nie ponosi winy w uchybieniu terminu gdyż została wprowadzona w błąd przez organ. Pełnomocnik dodał, iż pouczenie zamieszczone w zaskarżonej interpretacji również nie odpowiadało w swej treści przepisom prawa według poprzedniego stanu prawnego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
W ocenie Sądu analiza okoliczności faktycznych i prawnych uzasadnia rozstrzygnięcie stosownie do art. 88 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm. - zwanej dalej p.p.s.a.), który stanowi, iż spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym.
Wyjaśnić należy, iż złożenie wniosku o przywrócenie terminu uwarunkowane jest przede wszystkim tym, by termin do podjęcia czynności procesowej upłynął. Dopiero wówczas czynność taka staje się bezskuteczna (art. 85 p.p.s.a.). Oznacza to, iż o niedopuszczalnym wniosku o przywrócenie uchybionego terminu należy mówić wówczas, gdy strona nie uchybiła terminowi - a contrario z art. 86 § 1 ab initio p.p.s.a. (por. postanowienie NSA z dnia 22 stycznia 2013 r., sygn. akt II GZ 519/12 - http://cbosa.nsa.gov.pl).
W niniejszej sprawie, jak wyjaśnił organ w postanowieniu o sprostowaniu zaskarżonej interpretacji, w związku z nowelizacją przepisów ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, do której doszło na mocy art. 9 pkt 3 ustawy z dnia 7 kwietnia 2017 r. o zmianie ustawy – Kodeks postępowania administracyjnego oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. poz.935), jak stanowi art. 17 ustawy nowelizującej, przepisy art. 52 i art. 53 ustawy zmienianej w art. 9, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą stosuje się do aktów i czynności organów administracji publicznej dokonanych po dniu wejścia w życie ustawy nowelizującej tj. po dniu 1 czerwca 2017 r.
Z powyższego wywieść należy, iż w interpretacji wydanej przez Wójta Gminy B. w dniu [...] r. organ winien zamieścić pouczenie o sposobie i terminie wniesienia skargi do sądu administracyjnego uwzgledniające zmiany wprowadzone z dniem 1 czerwca 2017 r. Ponieważ organ nie uwzględnił powyższych zmian w obowiązujących przepisach, postanowieniem z dnia 13 października 2017 r. sprostował swą indywidualną interpretację w zakresie pouczenia o sposobie i terminie wniesienia skargi do sądu administracyjnego. I co istotne, prawidłowo pouczył, iż termin wniesienia skargi do sądu administracyjnego na indywidualną interpretację z dnia 30 sierpnia 2017 r. biegnie od dnia doręczenia postanowienia o sprostowaniu – co miało miejsce w dniu 23 października 2017 r. A skoro tak, to skarga strony skarżącej złożona w dniu 31 października 2017 r. została złożona w terminie otwartym do wniesienia skargi.
Przedstawione okoliczności sprawy obligują Sąd do odrzucenia wniosku o przywrócenie terminu do złożenia skargi na podstawie art. 88 p.p.s.a.
AKE.