Uzasadnienie
W dniu 12 lipca 2011 roku B. G. wstąpiła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Ł. ze skargą na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia 9 czerwca 2011 roku ustalającą skarżącej zobowiązanie podatkowe w zryczałtowanym podatku dochodowym od osób fizycznych za 2003 rok od dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów.
W odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego od skargi wysokości 852 zł podatniczka zwrócił się z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata lub doradcy podatkowego. W złożonym na urzędowym formularzu PPF oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wskazała, że jej źródłem utrzymania jest renta rodzinna w wysokości 634 zł netto. Skarżąca nie posiada żadnego majątku ani oszczędności, zamieszkuje wspólnie z synem i synową w lokalu, którego najemcą jest syn partycypując w kosztach jego utrzymania kwotą 150 zł miesięcznie. Ponadto około 120 zł miesięcznie wnioskodawczyni wydaje na leki i leczenie.
Referendarz sądowy zważył, co następuje
Wniosek jest zasadny.
Zgodnie z treścią art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Prawo pomocy obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 244 § 1 cyt. ustawy). W myśl art. 245 § 1 powołanej ustawy prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. W niniejszej sprawie skarżąca wystąpiła o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata lub doradcy podatkowego (punkt 4 formularza wniosku), czyli o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym. Stosownie do regulacji zawartej w art. 246 § 1 pkt 1 powołanej ustawy przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie rodzinnym, majątku i dochodach. Od oceny referendarza sądowego zależy uznanie oświadczenia za wystarczające dla przyznania pomocy prawnej. Należy jeszcze podkreślić, iż udzielenie stronie prawa pomocy w postępowaniu przed sądem administracyjnym jest formą jej dofinansowania z budżetu państwa i przez to powinno się sprowadzać do wypadków, w których zdobycie środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu sądowym jest rzeczywiście, obiektywnie niemożliwe.
We wniosku o przyznanie prawa pomocy B. G. wskazała, iż jej źródłem utrzymania jest renta rodzinna w wysokości 634 zł netto. Skarżąca nie posiada żadnego majątku ani oszczędności. Mieszka wspólnie z synem i synową partycypując w kosztach utrzymania zajmowanego mieszkania kwotą 150 zł miesięcznie. Ponadto około 120 zł wydaje miesięcznie na leki i leczenie. Uwzględniając powyższe, wysokość wpisu od skargi w sprawie niniejszej (852 zł), oraz treść art. 245 § 2 i art. 246 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należało uznać, że skarżąca wykazała, iż nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania zasadnym jest więc przyznanie jej prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. W ramach instytucji prawa pomocy skarżącej przyznany może zostać tylko jeden profesjonalny pełnomocnik, dlatego z uwagi na tożsamy charakter pomocy prawnej udzielanej tak przez adwokata jak i doradcę podatkowego w postępowaniu przed sądem administracyjnym, profesjonalnym pełnomocnikiem skarżącej ustanowiono adwokata.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 258 § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji.
mk