Uzasadnienie
Gmina A. wniosła 17 sierpnia 2012 r. skargę na decyzję Zarządu Województwa Ł. z [...] wydaną w przedmiocie określenia kwoty przypadającej do zwrotu wraz z odsetkami w wysokości określonej jak dla zaległości podatkowych, jako środków przeznaczonych na realizację programów finansowych z udziałem środków europejskich.
W uzupełnieniu skargi strona wniosła o wstrzymanie wykonania decyzji, przy czym nie powołała żadnych argumentów na uzasadnienie tego żądania.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
Podstawę do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji stanowi przepis art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z dnia 14 marca 2012 r., poz. 270; dalej "P.p.s.a."), w myśl którego sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Warunkiem wydania takiego postanowienia jest wykazanie przez stronę już we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uzasadnienie wniosku powinno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania aktu lub czynności jest uzasadnione. Istnienie tego obowiązku jest konsekwentnie powoływane w orzecznictwie sądów administracyjnych (por. postanowienie NSA z 13 grudnia 2004 r. FZ 496/2004, publ. system LexPolonica).
Podkreślić należy, że sam fakt istnienia obowiązku wykonania decyzji nie może stanowić przesłanki uzasadniającej wniosek o wstrzymanie jej wykonania. Obowiązkiem wnioskodawcy jest wykazanie, że na skutek zapłaty należności wynikającej z decyzji grozi mu szkoda, której rozmiary przekraczają zwykłe następstwa zapłaty, bądź też, że do odwrócenia skutku wykonania zaskarżonej decyzji nie wystarczy zwrot wyegzekwowanej należności wraz z odsetkami.
Rozpatrując wniosek strony z tego punktu widzenia, stwierdzić należy, że nie zasługuje on na uwzględnienie. Strona skarżąca nie wskazała bowiem żadnych okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
W tym stanie sprawy, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a., sąd orzekł jak w sentencji.
P.Pij.