Uzasadnienie
W dniu 15 grudnia 2004 r. małżonkowie Z. i A.J. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] utrzymującą w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w R. z dnia [...] w sprawie określenia wysokości należnego podatku od osób fizycznych za rok 2001 w kwocie 15.999,70 zł.
Decyzją z dnia [...] Dyrektor Izby Skarbowej w Ł. uchylił w całości własną decyzję z dnia [...] oraz decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w R. z dnia [...] i określił wysokość zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2001 r. w kwocie 2.658,20 zł.
Na rozprawie w dniu 22 lutego 2006 r. Dyrektor Izby Skarbowej w Ł. wniósł o umorzenie postępowania z uwagi uchylenie zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z treścią przepisu art. 161 § 1 pkt. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z 2002 r.) Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie stało się bezprzedmiotowe.
Jedną z przyczyn uznania postępowania za bezprzedmiotowe jest uwzględnienie skargi w trybie autokontroli przez organ administracyjny, który wydał zaskarżone orzeczenie (art. 54 § 3 w/w ustawy; por.: J.P. Tarno "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – komentarz" Wydawnictwo Prawnicze Lexis Nexis, Warszawa 2004 r. – s.235).
W rozpoznawanej sprawie Dyrektor Izby Skarbowej w Ł. decyzją z dnia [...] uchylił własną decyzję z dnia [...] oraz decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w R. z dnia [...].
Z uwagi na uwzględnienie skargi w trybie autokontroli przez Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. Sąd stwierdził, iż dalsze postępowanie w sprawie jest bezprzedmiotowe i na podstawie art. 161 § 1 pkt. 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji postanowienia.
O kosztach postępowania Sąd orzekł na podstawie art. 201 § 1 powołanej ustawy.