Uzasadnienie
I SA/Łd 1088/15
Skarżąca wystąpiła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi ze skargą na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] roku w przedmiocie określenia zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2008 r.
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z 1 października 2015 roku skarżąca została wezwana do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 1.186,- zł w terminie 7 dni, pod rygorem jej odrzucenia.
Powyższe wezwanie zostało doręczone skarżącej na podany adres do korespondencji w dniu 6 października 2015 r. Pomimo wezwania Sądu, wpis nie został uiszczony.
Postanowieniem z 3 listopada 2015 r. Sąd odrzucił skargę z powodu braków fiskalnych skargi. Powyższe postanowienie zostało doręczone skarżącej w dniu 6 listopada 2015 r.
Pismem z dnia 13 listopada 2015 r. skarżąca złożyła wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi. Wraz z wnioskiem uiściła wpis sądowy.
W uzasadnieniu wniosku skarżąca podniosła, że cierpi na depresję. Oświadczyła, że dopiero w dniach 7-8 listopada na skutek zmiany stanu zdrowia dotarł do niej fakt niedopełnienia obowiązku w postaci uiszczenia wpisu.
W piśmie złożonym dnia 20 listopada 2015 r. skarżąca przedstawiła zaświadczenie od lekarza psychiatry.
Postanowieniem z dnia 3 grudnia 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi odmówił przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu od skargi.
Od powyższego postanowienia strona wniosła zażalenie. Do zażalenia dołączono uzupełnienie zaświadczenia lekarskiego z dnia 15 listopada 2015 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 195 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 roku, poz. 270 ze zm., dalej jako: "P.p.s.a."), jeżeli zażalenie zarzuca nieważność postępowania lub jest oczywiście uzasadnione, wojewódzki sąd administracyjny, który wydał zaskarżone postanowienie, może na posiedzeniu niejawnym, nie przesyłając akt Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu, uchylić zaskarżone postanowienie i w miarę potrzeby sprawę rozpoznać na nowo. Od ponownie wydanego postanowienia przysługują środki odwoławcze na zasadach ogólnych.
Zacytowany przepis stanowi podstawę do dokonania autokontroli zaskarżonego postanowienia przez wojewódzki sąd administracyjny. Sąd ten może mianowicie uchylić zaskarżone postanowienie i w miarę potrzeby rozpoznać sprawę na nowo, jeżeli zachodzi co najmniej jedna z dwóch następujących przesłanek:
- a) zażalenie zarzuca nieważność postępowania lub
- b) zażalenie jest oczywiście uzasadnione.
Zażalenie jest oczywiście uzasadnione, gdy wadliwość zaskarżonego postanowienia jest zauważalna bez potrzeby dokonywania jego głębszej analizy (por. postanowienie SN z dnia 20 maja 1999 roku, II UZ 58/99, OSNP 2000/15/602).
W ocenie Sądu lektura zażalenia strony skarżącej na postanowienia o odmowie przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu pozwala ocenić, iż jest ono oczywiście uzasadnione.
Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.; dalej: p.p.s.a.), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym. W myśl zaś art. 87 § 1 i § 2 p.p.s.a., pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, zaś w piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Ponadto, równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 4 p.p.s.a.).
Zdaniem sądu wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi zasługuje na uwzględnienie.
Z treści wniosku i dołączonego do niego zaświadczenia lekarskiego wynika (w szczególności z jego uzupełnienia dołączonego do zażalenia), że w terminie do uiszczenia wpisu od skargi stan zdrowia skarżącej uniemożliwiał jej skuteczne dokonanie tej czynności.
Tym samym w niniejszej sprawi zostały spełnione przesłanki warunkujące przywrócenie tego terminu. We wniosku uprawdopodobniono bowiem, iż uchybienie terminowi nastąpiło bez winy strony skarżącej.
W tej sytuacji sąd orzekł jak w postanowieniu na mocy przy zastosowaniu art. 195 § 2 P.p.s.a.
Ake.