Uzasadnienie
W dniu 19 sierpnia 2015 roku D. K. i A. K. wystąpili do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi ze skargą na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z [...] roku odmawiającą uchylenia w całości decyzji określającej wysokość zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2010 rok oraz stwierdzenia nadpłaty w tym podatku. W skardze zawarty został wniosek o zwolnienie od opłat sądowych w całości
W złożonym na wezwanie sądu na formularzu PPF oświadczeniu o stanie rodzinnym majątku i dochodach D. K. wskazał, że samodzielnie prowadzi gospodarstwo domowe, którego źródłem utrzymania jest dochód z wynagrodzenia za pracę żołnierza zawodowego w wysokości ok. 3.417 zł netto miesięcznie. Wnioskodawca nie zadeklarował posiadania żadnego majątku. Oświadczył, że z tytułu alimentów na dwoje dzieci obciążony jest kwotą 1000 zł miesięcznie. Posiada także trzecie dziecko, na które dobrowolnie łoży kwotę 500 zł. Stałe miesięczne koszty utrzymania strona określiła na kwotę ok.200 zł (czynsz). Skarżący oświadczył także, że dodatkowo około 895 zł miesięcznie stanowią wydatki na spłatę kredytu.
Referendarz sądowy zważył, co następuje
Wniosek jest częściowo zasadny.
Zgodnie z art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Prawo pomocy obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 244 § 1 cyt. ustawy). W myśl art. 245 § 1 powołanej ustawy prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. W niniejszej sprawie skarżący wystąpił o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych (punkt 4 formularza wniosku), czyli o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym. Stosownie do treści art. 246 § 1 pkt 2 powołanej ustawy przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym osobie fizycznej następuje, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie rodzinnym i majątkowym. Od oceny referendarza sądowego zależy uznanie oświadczenia za wystarczające dla przyznania pomocy prawnej.
Z wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że D. K. samodzielnie prowadzi gospodarstwo domowe, którego źródłem utrzymania jest dochód z wynagrodzenia za pracę żołnierza zawodowego w wysokości ok. 3.417 zł netto miesięcznie. Wnioskodawca nie posiada żadnego majątku. Z tytułu alimentów na dwoje dzieci obciążony jest kwotą 1000 zł miesięcznie. Posiada także trzecie dziecko, na które dobrowolnie łoży kwotę 500 zł. Stałe miesięczne koszty utrzymania strona określiła na kwotę ok.200 zł (czynsz), dodatkowo około 895 zł miesięcznie stanowią wydatki wnioskodawcy na spłatę kredytu. Uwzględniając powyższe, wysokość wpisu od skargi w sprawie niniejszej (200 zł) oraz fakt, że przed tutejszym sądem ze skargi wnioskodawcy równocześnie zawisła druga sprawa z wpisem w tej samej wysokości, stosownie do art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należało uznać, że skarżący wykazał, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku koniecznego utrzymania dlatego, w celu zachowania prawa do sądu, zasadnym jest przyznanie mu prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od obowiązku uiszczenia połowy wpisu sądowego od skargi.
Wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitego zwolnienia od kosztów sądowych uznać należy za niezasadny. Partycypacja w kosztach postępowania jest bowiem obowiązkiem strony nawet jeżeli miałoby to nastąpić z uszczerbkiem koniecznego utrzymania dla siebie i rodziny, a obowiązkiem strony jest poczynienie oszczędności we własnych wydatkach do granic zabezpieczenia koniecznych kosztów utrzymania. Wnioskodawca dysponują stałym miesięcznym dochodem, który w zestawieniu z wykazanymi niezbędnymi kosztami utrzymania, pozwala w ocenie referendarza sądowego na wygospodarowania kwoty 100 zł stanowiącej ułamek należnego wpisu od wniesionej skargi oraz poniesienie ewentualnych dalszych kosztów postępowania, których wysokość będzie już niższa. Przyznania prawa pomocy nie może uzasadniać chcieć zaspokojenia w pierwszej kolejności zobowiązań prywatnoprawnych wnioskodawcy w szczególności kredytowych preferencyjnie traktowanych przez skarżącego.
Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w zw. z art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji.
Ake.