Uzasadnienie
I SA/Łd 1093/13
Uzasadnienie
M. K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] w przedmiocie ustalenia zobowiązania w zryczałtowanym podatku dochodowym od osób fizycznych za rok 2006 od dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach lub pochodzących ze źródeł nieujawnionych.
W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej w Ł. wskazał, iż uwzględnił w całości skargę złożoną przez M. K. na decyzję z dnia [...] i decyzją z [...], w trybie autokontroli, uchylił w całości własną decyzję z dnia [...] oraz poprzedzającą ją decyzję Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w Ł. dnia [...] i umorzył postępowanie.
Wobec powyższego organ podatkowy wniósł o umorzenie postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Łodzi stosownie do art. 54 § 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi i miarkowanie jego kosztów z uwagi na to, że uwzględnienie w całości skargi skarżącego spowodowane zostało uwzględnieniem wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 18 lipca 2013 r. w sprawie SK 18/09.
Na rozprawie w dniu [...] pełnomocnik skarżącego wniósł o umorzenie postępowania i zasądzenie zwrotu kosztów postepowania.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje
Postępowanie sądowe podlega umorzeniu.
Stosownie do przepisu art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2013 r. poz. 270) – zwanej dalej p.p.s.a., organ, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy.
Przepis powyższy stanowi samoistną podstawę prawną do dokonania autokontroli przez organ administracji, a jedynym warunkiem jaki musi być spełniony dla zastosowania tegoż przepisu jest uwzględnienie skargi w całości.
W aktach sprawy znajduje się decyzja Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z [...], którą organ uwzględnia w całości skargę strony, uchyla własną decyzję z dnia [...] i poprzedzającą ją decyzję Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w Ł. dnia [...] oraz umarza postępowanie.
W myśl art. 161 § 1 pkt 3 i § 2 p.p.s.a. Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. Postanowienie może zostać wydane na posiedzeniu niejawnym.
Postępowanie sądowoadministracyjne staje się bezprzedmiotowe, jeżeli w jego toku, tzn. po wniesieniu skargi do Sądu, wystąpią zdarzenia, w następstwie których przestanie istnieć przedmiot sprawy sądowoadministracyjnej. Takim zdarzeniem jest niewątpliwie uwzględnienie skargi przez organ administracji w trybie autokontroli.
Wobec powyższego Sąd orzekł jak w punkcie pierwszym sentencji.
O zwrocie kosztów postępowania orzeczono na podstawie art. 201 § 1 i art. 205 § 2 p.p.s.a. oraz § 14 ust 2 pkt 1 lit. a) w związku z § 6 pkt 7 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (Dz.U. Nr 163 poz.1349 ze zm.). Na kwotę zasądzonych kosztów postępowania składają się: uiszczony wpis od skargi w kwocie 2848,- zł, wynagrodzenie pełnomocnika w wysokości 7200,- zł oraz opłata skarbowa od pełnomocnictwa w wysokości 17,- zł. Zasądzając zwrot kosztów postępowania Sąd nie uwzględnił wniosku Dyrektora Izby Skarbowej o miarkowanie ich wysokości. Zasadę miarkowania zwrotu kosztów postępowania sądowego normuje art. 206 p.p.s.a. Stanowi on, że w razie częściowego uwzględnienia skargi sąd może w uzasadnionych przypadkach zasądzić na rzecz skarżącego od organu tylko część kosztów, w szczególności jeżeli skarga została uwzględniona w części niewspółmiernej w stosunku do wartości przedmiotu sporu ustalonej w celu pobrania wpisu.
Z uwagi fakt, że organ uwzględnił skargę w całości, Sąd nie mógł nawet rozważać zastosowania tego przepisu (tak też B. Dauter "Zarys metodyki pracy sędziego sądu administracyjnego" Wydanie I Warszawa 2008 r., s. 441).
E.B.