Uzasadnienie
J. G. złożyła na urzędowym formularzu wniosek o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł z [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nadpłaty w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2003 rok.
We wniosku tym skarżąca podała, że pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z synem T. G. Uzyskuje dochód z tytułu emerytury w wysokości 1059 zł (łącznie z zasiłkiem pielęgnacyjnym), syn nie osiąga żadnych dochodów, jest osobą bezrobotną bez prawa do zasiłku.
Jednocześnie skarżącą wskazała, że nie posiada żadnego majątku, za wyjątkiem mieszkania o pow. ok. 20 m2. Oświadczyła również, że nie zatrudnia i nie pozostaje w innym stosunku prawnym z adwokatem, radcą prawnym, doradcą podatkowym i rzecznikiem patentowym.
Ponadto w uzasadnieniu wniosku skarżąca podała dodatkowo, że znaczną część wydatków stanowi zakup leków, które to dochody znacznie uszczuplają jej dochody.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Instytucja prawa pomocy w postępowaniu sądowoadministracyjnym uregulowana została w Rozdziale 3 Działu V ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).
Z treści przepisów art. 243 § 1, art. 244, art. 245, art. 246 § 1 oraz art. 252 tej ustawy wynika, iż osobie fizycznej może być przyznane na jej wniosek prawo pomocy w zakresie całkowitym, jeżeli wykaże, iż nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, a w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Wyjaśnić przy tym należy, iż prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie m.in. adwokata, radcy prawnego lub doradcy podatkowego. W zakresie częściowym obejmuje zaś zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie m.in. adwokata, radcy prawnego lub doradcy podatkowego (§ 2 i § 3 art. 245 powołanej ustawy).
Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie na urzędowym formularzu stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie rodzinnym i majątkowym. Od Sądu zależy uznanie oświadczenia za wystarczające dla przyznania prawa pomocy we wskazanym zakresie.
Ze złożonego wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że skarżąca pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z synem T. G. Uzyskuje dochód z tytułu emerytury w wysokości 1050 zł. Syn natomiast nie osiąga żadnych dochodów, jest osobą bezrobotną bez prawa do zasiłku. Jedyny majątek skarżącej stanowi przy tym mieszkanie o pow. 18 m2.
Jednocześnie z akt sprawy wynika, że skarżąca jest osobą niepełnosprawną i z uwagi na stan zdrowia (przebyta choroba nowotworowa, schorzenia serca) ponosi wydatki związane z zakupem lekarstw i rehabilitacją, które jak podała we wniosku, pochłaniają znaczną część jej dochodów.
Jednocześnie skarżąca nie zatrudnia i nie pozostaje w innym stosunku prawnym z adwokatem, radcą prawnym, doradcą podatkowym i rzecznikiem patentowym.
Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności, Sąd uznał, że wniosek skarżącej zasługuje na uwzględnienie i przyznał jej prawo pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Zdaniem Sądu wykazany przez skarżącą stan majątkowy, w tym zwłaszcza kwota dochodu oraz niewątpliwy wpływ sytuacji zdrowotnej skarżącej na jej zdolności płatnicze, dowodzi niezbicie, że nie jest ona w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Z tych względów, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w zw. z art. 245 § 2 i art. 258 § 2 pkt 7 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.), orzeczono jak w postanowieniu.
P.H.