Uzasadnienie
W dniu 15 lipca 2013 roku P. F. wystąpił do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi ze skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] roku określającą skarżącemu wysokość zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za marzec 2009 roku oraz wysokość nadwyżki podatku naliczonego nad należnym za miesiące od kwietnia do czerwca 2009 roku. W skardze zawarty był wniosek o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych.
Ze złożonego na urzędowym formularzu (PPF) oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach oraz dołączonych do niego dokumentów wynika, że wnioskodawca od sierpniu 2011 roku na skutek przebytego wylewu krwi do mózgu stał się osobą niepełnosprawną i niezdolną do samodzielnej egzystencji, od tego też czasu nie jest wstanie prowadzić już działalności gospodarczej. Pozostaje w wspólnym gospodarstwie domowym ze swoimi rodzicami, którego źródłem utrzymania są świadczenia rentowe otrzymywane przez wszystkich domowników w łącznej kwocie ok. 2.200 zł. Skarżący zamieszkuje w domu stanowiącym własność rodziców o powierzchni ok. 100 m2.. Cały posiadany przez niego majątek w postaci 6 ha ziemi oraz ubojni został zajęty przez bank, który prowadzi egzekucję jego długów sięgających kwoty 3.000.000 zł. Skarżący wskazał także, że jest obciążony obowiązkiem alimentacyjnym na rzecz swoich dwóch córek w łącznej kwocie 1.000 zł.
Referendarz sądowy zważył, co następuje
Wniosek jest zasadny.
Zgodnie z treścią art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r, poz. 270 ze zm.) dalej p.p.s.a., prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Prawo pomocy obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 244 § 1 cyt. ustawy). W myśl art. 245 § 1 p.p.s.a. prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. W niniejszej sprawie skarżący wystąpił o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, czyli o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym. Stosownie do treści art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym osobie fizycznej następuje, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie rodzinnym i majątkowym. Od oceny referendarza sądowego zależy uznanie oświadczenia za wystarczające dla przyznania pomocy prawnej.
Z wniosku o przyznanie prawa pomocy oraz dołączonych do niego dokumentów wynika, że P. F. wspólnie z rodzicami prowadzi gospodarstwo domowe, którego miesięczny dochód zamyka się kwota ok. 2.200 zł. Wnioskodawca na skutek przebytego udaru jest osobą niezdolna do samodzielnej egzystencji co spowodowało konieczność zaprzestania prowadzonej uprzednio działalności gospodarczej. Zamieszkuje w domu stanowiącym własność rodziców o powierzchni ok. 100 m2.. Cały posiadany przez niego majątek w postaci 6 ha ziemi oraz ubojni został zajęty przez bank, który prowadzi egzekucję jego długów sięgających kwoty 3.000.000 zł. Skarżący wskazał także, że jest obciążony obowiązkiem alimentacyjnym na rzecz swoich dwóch córek w łącznej kwocie 1.000 zł. Uwzględniając powyższe, wysokość wpisu od skarg w sprawie niniejszej (4.358 zł) stosownie do treści art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. należało uznać, że skarżący wykazał, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku koniecznego utrzymania, dlatego, w celu zachowania prawa do sądu, zasadnym jest przyznanie mu prawa pomocy we wnioskowanym zakresie.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 245 § 3 p.p.s.a., oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji.
AK.