Uzasadnienie
H. S. złożył na urzędowym formularzu (PPF) wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia doradcy podatkowego w sprawie ze skargi na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. T. z dnia [...] roku w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminowi do wniesienia odwołania od decyzji umarzającej postępowanie w sprawie umorzenia podatku od nieruchomości za 2015 rok.
We wniosku tym skarżący podał, że prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe. Jego majątek stanowią nieruchomości w postaci mieszkania o powierzchni 35,5 m2 oraz pięciu garaży o powierzchni od 18 do 22 m2 i wartości szacunkowej opiewającej na kwoty rzędu 8-10.000 zł. Utrzymuje się z renty w kwocie 822,61 zł, a ponadto otrzymuje dodatek mieszkaniowy w wysokości 328,40 zł. Ma zaciągnięty kredyt w A. Banku w wysokości 10.000 zł. Ponosi wydatki związane z utrzymaniem mieszkania, spłatą kredytu i opłatami za energię elektryczną w łącznej kwocie 804,79 zł. Ponadto ponosi wydatki związane z opłatami z tytułu posiadania pięciu garaży i użytkowania wieczystego, rocznie przeznaczając na ten cel kwotę 1.446,15 zł.
Jednocześnie skarżący oświadczył, że nie zatrudnia i nie pozostaje w innym stosunku prawnym z adwokatem, radcą prawnym, doradcą podatkowym i rzecznikiem patentowym.
Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym zważył, co następuje
Instytucja prawa pomocy w postępowaniu sądowoadministracyjnym uregulowana została w Rozdziale 3 Działu V ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) – dalej jako "p.p.s.a.".
Z treści przepisów art. 243, art. 244, art. 245, art. 246 § 1 oraz art. 252 tej ustawy wynika, iż osobie fizycznej może być przyznane na jej wniosek prawo pomocy w zakresie całkowitym, jeżeli wykaże, iż nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, a w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Wyjaśnić przy tym należy, iż prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie m.in. adwokata, radcy prawnego lub doradcy podatkowego. W zakresie częściowym obejmuje zaś zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego lub doradcy podatkowego (§ 2 i § 3 art. 245 powołanej ustawy).
Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie na urzędowym formularzu stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie rodzinnym i majątkowym. Od Referendarza sądowego zależy uznanie oświadczenia za wystarczające dla przyznania prawa pomocy we wskazanym zakresie.
Ze złożonego wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że skarżący prowadzi samodzielne gospodarstwo domowe. Jego majątek stanowią nieruchomości w postaci mieszkania o powierzchni 35,5 m2 oraz pięciu garaży o powierzchni od 18 do 22 m2 i wartości szacunkowej opiewającej łącznie na kwotę 47.000 zł. Skarżący utrzymuje się z renty w kwocie 822,61 zł, a ponadto otrzymuje dodatek mieszkaniowy w wysokości 328,40 zł. Ma zaciągnięty kredyt w A. Banku w wysokości 10.000 zł. Ponosi wydatki związane z utrzymaniem mieszkania, spłatą kredytu i opłatami za energię elektryczną w łącznej kwocie 804,79 zł, a także wydatki związane z opłatami z tytułu posiadania pięciu garaży i użytkowania wieczystego rocznie przeznaczając na ten cel kwotę 1.446,15 zł. Ponadto skarżący nie zatrudnia i nie pozostaje w innym stosunku prawnym z adwokatem, radcą prawnym, doradcą podatkowym i rzecznikiem patentowym.
Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności, referendarz sądowy uznał, iż wniosek skarżącego zasługuje na częściowe uwzględnienie i przyznał mu prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie doradcy podatkowego. Dokonując powyższej oceny, referendarz sądowy w szczególności wziął pod uwagę kwotę dochodu skarżącego oraz niezbędnych wydatków i na tej podstawie przyjął, że skarżący nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, w tym kosztów związanych z ustanowieniem doradcy podatkowego, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie.
Tym niemniej w ocenie referendarza sądowego okoliczność posiadania pięciu garaży o powierzchni od 18 do 22 m2 o wartości szacunkowej opiewającej łącznie na kwotę 47.000 zł, które jako składniki majątkowe niewątpliwie mogą stanowić dla skarżącego dodatkowe źródło dochodu (choćby poprzez ich wynajęcie w drodze stosownej umowy) powoduje, iż nie można przyjąć, że skarżący wykazał w sposób dostateczny, iż nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania w niniejszej sprawie. Jedynie zaś wykazanie spełnienia tej przesłanki obligowałoby Referendarza sądowego do uwzględnienie wniosku skarżącego w żądanym, całkowitym zakresie (por. J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2006, s. 504). Z tego zatem względu należało odmówić przyznania skarżącemu prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w niniejszej sprawie.
Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 245 § 3 i art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.
AKE.