Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 2 marca 2006 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi oddalił skargę E. C. i M. C. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. nr [...] z dnia [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji ostatecznej.
Powyższy wyrok wraz z uzasadnieniem został doręczony pełnomocnikowi skarżącego w dniu 24 marca 2006 roku, o czym skarżący został zawiadomiony w dniu 28 marca 2006 roku.
Pełnomocnik z urzędu odmówił sporządzenia skargi kasacyjnej od powyższego wyroku, zatem powyższe orzeczenie uprawomocniło się w dniu 25 kwietnia 2006 roku. W dniu 4 lipca 2006 roku M. C. złożył skargę o wznowienie postępowania zakończonego wyrokiem z dnia 2 marca 2006 roku, wnosząc o jego zmianę. W uzasadnieniu wskazał, że w czasie toczącego się postępowania nie miał możliwości obrony swoich praw, gdyż reprezentujący go adwokat z urzędu popierał stanowisko organu administracji. Skarżący stwierdził także, że organ administracji zataił przed Sądem istotne dla sprawy materiały dowodowe, co w jego ocenie uniemożliwiło mu powołanie ich w postępowaniu. Pismem z dnia 24 listopada 2006 roku ustanowiony z urzędu pełnomocnik skarżącego ograniczył podstawę wznowienia postępowania do przesłanki braku należytej reprezentacji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważyło następuje:
W myśl Art 271 pkt. 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi z dnia 30 sierpnia 2002 r. (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z 2002 r.) powołanej ustawy można żądać wznowienia postępowania z powodu nieważności jeżeli strona nie miała zdolności sądowej lub procesowej albo nie była należycie reprezentowana lub jeżeli wskutek naruszenia przepisów prawa była pozbawiona możności działania; nie można jednak żądać wznowienia, jeżeli przed uprawomocnieniem się orzeczenia niemożność działania ustała lub brak reprezentacji był podniesiony w drodze zarzutu albo strona potwierdziła dokonane czynności procesowe.
Ponadto z godnie z art. 273 §2 można żądać wznowienia w razie późniejszego wykrycia takich okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu.
Sąd bada na posiedzeniu niejawnym, czy skarga jest wniesiona w terminie i czy opiera się na ustawowej podstawie wznowienia. W braku jednego z tych wymagań sąd wniosek odrzuci, w przeciwnym razie wyznaczy rozprawę. (Art. 280. § 1 powołanej ustawy)
Po wniesieniu skargi o wznowienie postępowania sąd dokonuje jej kontroli z punktu widzenia warunków formalnych, stąd skarżący zobowiązany jest wykazać w niej -pod rygorem odrzucenia skargi - przesłanki dopuszczalności wznowienia. Oznacza to konieczność oparcia skargi na ustawowej podstawie oraz podanie okoliczności, w odniesieniu do których sąd stwierdza zachowanie terminu.
Zgodnie z art. 277 skargę o wznowienie postępowania wnosi się w terminie trzymiesięcznym. Termin ten liczy się od dnia, w którym strona dowiedziała się o podstawie wznowienia, a gdy podstawą jest pozbawienie możności działania lub brak należytej reprezentacji - od dnia, w którym o orzeczeniu dowiedziała się strona, jej organ lub jej przedstawiciel ustawowy.
W rozpoznawanej sprawie bezsporne jest, gdyż wynika to jednoznacznie z akt sprawy, że skarżący oraz jego pełnomocnik uczestniczyli w rozprawie poprzedzającej wydanie wyżej wymienionego wyroku oraz mieli możliwość wysłuchania ogłoszonego wyroku wraz z jego uzasadnieniem podanym do wiadomości ustnie przez przewodniczącego składu orzekającego. Poza tym odpis wyroku z uzasadnieniem dostał doręczony pełnomocnikowi skarżącego w dniu 24 marca 2006 roku, skarżący zaś odebrał orzeczenie w dniu 28 marca 2006 roku w siedzibie sądu. Oznacza to,że skarżący wiedział o treści wyroku już 2 marca 2006 roku, zatem wnosząc skargę w dniu 4 lipca 2006 roku uchybił ustawowemu terminowi do jej wniesienia.
Należy również wskazać,że jakkolwiek skarżący wytoczył w skardze zarzuty oparte o art. 271 pkt 2 oraz o art. 273 §2 powołanej ustawy to ich nie uprawdopodobnił ani tym bardziej nie wykazał.
Uzasadniając zarzut pozbawienia możności działania skarżący stwierdził,że nie był należycie reprezentowany przez swojego adwokata z urzędu, gdyż ten popierał stanowisko organu administracji. Wynika zatem jasno, że skarżący posłużył się zarzutem, który kwestii reprezentacji w znaczeniu prawnym w ogóle nie dotyczy. Należyta reprezentacja w rozumieniu ustawy związana jest z występowaniem w charakterze organów reprezentujących podmioty nie będące osobami fizycznymi oraz w roli przedstawicieli ustawowych nieletnich i osób ubezwłasnowolnionych. Podniesione zaś przez skarżącego uchybienie niewłaściwej reprezentacji należy rozumieć jako nieprawidłowe reprezentowanie jego interesów. Nie jest to jednak przyczyna nieważności postępowania. Czym innym jest brak "należytej reprezentacji" co w przedmiotowej sprawie nie miało miejsca, a czym innym jest niewłaściwe reprezentowanie interesów strony przez ustanowionego adwokata.
W konsekwencji należy stwierdzić, że wprawdzie skarżący formalnie powołał ustawową podstawę wznowienia, to jednak w rzeczywistości podstawa ta w świetle samego uzasadnienia skargi nie występuje. Samo bowiem sformułowanie podstawy wznowienia w sposób odpowiadającym przepisom nie oznacza, oparcia skargi na ustawowej podstawie wznowienia.
Z uwagi na powyższe Sąd na podstawie art. 280§1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi z dnia 30 sierpnia 2002 r, odrzucił skargę o wznowienie postępowania jako wniesioną po terminie oraz nie opartą na ustawowej podstawie wznowienia.