Uzasadnienie
A. K. i J. K. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. T. z dnia [...] roku w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminowi do wniesienia odwołania od decyzji uchylającej decyzję w sprawie wymiaru podatku leśnego na 2010 rok i umarzającej postępowanie w sprawie.
W odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia solidarnie wpisu od skargi w kwocie 100 zł (doręczone 2 lutego 2012 r.) jedynie J. K. złożył na urzędowym formularzu (PPF) wniosek o przyznanie prawa pomocy poprzez częściowe zwolnienie od kosztów sądowych.
Postanowieniem z dnia 29 lutego 2012 r. Referendarz Sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi odmówił J. K. prawa pomocy poprzez częściowe zwolnienie od kosztów sądowych. Wskazane postanowienie zostało doręczone skarżącemu w dniu 6 marca 2012 r. Skarżący nie skorzystał z prawa do wniesienia sprzeciwu, jednocześnie pismem z dnia 12 marca 2012 r. oświadczył, że cofa przedmiotową skargę.
Od powyższej skargi pomimo wezwania Sądu skarżący nie uiścili wpisu sądowego w wysokości 100 zł.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje
Stosownie do treści przepisu art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.), dalej: P.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania [...]. W myśl § 3 tego przepisu skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd.
Powyższe oznacza, że warunkiem podjęcia przez sąd czynności na skutek wniesionego pisma jest uiszczenie należnej od tego pisma opłaty.
W niniejszej sprawie skarżący, pomimo wezwania, nie uiścili wpisu sądowego w terminie, a zatem nie uzupełnili braku fiskalnego skargi.
Dodatkowo podnieść należy, iż oświadczenie skarżącego o cofnięciu skargi nie mogło skutkować umorzeniem postępowania w przedmiotowej sprawie w trybie przepisu art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a., gdyż wniesiona skarga, jak powyżej wykazano, dotknięta była brakiem fiskalnym, dlatego w pierwszej kolejności rozstrzygnięciu podlegać musiała kwestia jego uzupełnienia.
W tym stanie rzeczy, Sąd na podstawie art. 220 § 3 P.p.s.a. orzekł jak w postanowieniu.
P.Z-C.