Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 19 kwietnia 2013 r. tutejszy Sąd w punkcie 1 uchylił zaskarżoną przez A. i M. małżonków W. decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z [...] r. w przedmiocie określenia zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2005 r., w pkt 2 określił, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się wyroku, a w pkt 3 sentencji zasądził od organu na rzecz skarżących kwotę 1.217 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.
Na postanowienie w przedmiocie kosztów postępowania pełnomocnik skarżących złożył zażalenie. Zarzucił w nim naruszenie art. 200 w związku z art. 205 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.; dalej "p.p.s.a.") i wniósł o zmianę zaskarżonego postanowienia poprzez zasądzenie od Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. na rzecz skarżących kwoty 1.433 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego, zamiast zasądzonej kwoty 1.217 zł.
W uzasadnieniu zażalenia pełnomocnik podniósł, że sąd I instancji zasądził na rzecz skarżących zwrot kosztów obejmujący wynagrodzenie radcy prawnego (1.200 zł) oraz opłatę od pełnomocnictwa (17 zł), natomiast pominął uiszczoną kwotę wpisu wynoszącą 214 zł. Brak rozliczenia wszystkich kosztów postępowania uzasadniał złożenie środka zaskarżenia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 195 § 2 p.p.s.a., jeżeli zażalenie zarzuca nieważność postępowania lub jest oczywiście uzasadnione, wojewódzki sąd administracyjny, który wydał zaskarżone postanowienie, może na posiedzeniu niejawnym, nie przesyłając akt Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu, uchylić zaskarżone postanowienie i w miarę potrzeby sprawę rozpoznać na nowo.
Uchylenie zaskarżonego postanowienia przez sąd pierwszej instancji jest możliwe tylko wtedy, gdy zażalenie jest oczywiście uzasadnione. W ocenie Sądu, wniesione zażalenie ma taki charakter.
Zgodnie z art. 200 p.p.s.a., w razie uwzględnienia skargi przez sąd pierwszej instancji przysługuje skarżącemu od organu, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność albo dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania, zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw. Do kosztów tych, poza wynagrodzeniem pełnomocnika i opłatą od pełnomocnictwa, zalicza się także opłaty sądowe (art. 211 w zw. z art. 212 p.p.s.a.). W przedmiotowej sprawie opłatą taką był uiszczony przez skarżących wpis od skargi w kwocie 214 zł.
Mając powyższe na uwadze oraz treść cytowanego art. 200 p.p.s.a., Sąd powinien zasądzić od organu na rzecz skarżących zwrot kosztów postępowania sądowego w kwocie 1.431 zł, zamiast 1.217 zł.
Na marginesie odnotować należy, że w zażaleniu pełnomocnik skarżących wnosił o zasądzenie kwoty 1.433 zł, niemniej uwzględniając fakt, że wpis od skargi wynosił 214 zł, wynagrodzenie pełnomocnika 1.200 zł, a opłata od pełnomocnictwa 17 zł, wskazaną wyżej kwotę potraktować należy jako wynik błędu rachunkowego.
Tym samym na podstawie art. 195 § 2 p.p.s.a. – wobec ustalenia, iż zażalenie jest oczywiście uzasadnione - orzeczono jak w pkt 1 sentencji niniejszego postanowienia.
W konsekwencji powyższego w pkt 2 orzeczono w myśl art. 200 i art. 205 § 2 p.p.s.a. o należnych kosztach postępowania, obejmujących: wpis sądowy w kwocie 214 zł, wynagrodzenie pełnomocnika w osobie radcy prawnego w wysokości 1.200 zł określonej w § 14 ust. 2 pkt 1 lit. a) i § 6 pkt 4 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie ponoszenia opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163 poz. 1349 ze zmianami) oraz opłatę skarbową od pełnomocnictwa w wysokości 17 zł.
AK.