Uzasadnienie
W dniu 5 sierpnia 2013 roku H. P. wystąpił do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi ze skargą na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] roku odmawiającą skarżącemu umorzenia zaległości w podatku od nieruchomości za lata 2006-2011 oraz I i II raty za 2012 rok.
W odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w wysokości 500 zł podatnik wystąpił z wnioskiem o zwolnienie od kosztów sądowych. Ze łożonego na urzędowym formularzu PPF oświadczenia o stanie rodzinnym majątku i dochodach oraz dołączonych do niego dokumentów wynika, że H. P. samodzielnie prowadzi gospodarstwo domowe, którego jedynym źródłem dochodu jest jego świadczenie rentowe w wysokości 771 zł brutto miesięcznie. Z kwoty tej w związku z potrąceniami komorniczymi z tytułu zaległych świadczeń alimentacyjnych na rzecz córki wnioskodawcy skarżącemu na utrzymanie pozostaje ok. 318 zł, która nie pozwala mu nawet na regularne wykupienie niezbędnych lekarstw.
Skarżący jest właścicielem domu o powierzchni 180 m2, który jednak nie nadaje się do zamieszkania bowiem kwalifikuje się do rozbiórki, nie posiada innego majątku ani oszczędności. Wnioskodawca wskazał, że z uwagi na swoje niskie dochody gdyby nie pomoc bliskich nie miałby środków do życia.
Referendarz sądowy zważył, co następuje
Wniosek jest zasadny.
Zgodnie z treścią art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.Dz. U. z 2012r., poz. 270) prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Prawo pomocy obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 244 § 1 cyt. ustawy). W myśl art. 245 § 1 powołanej ustawy prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. W niniejszej sprawie skarżący wystąpił o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych (punkt 4 formularza wniosku), czyli o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym. Stosownie do treści art. 246 § 1 pkt 2 powołanej ustawy przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym osobie fizycznej następuje, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie rodzinnym i majątkowym. Od oceny referendarza sądowego zależy uznanie oświadczenia za wystarczające dla przyznania pomocy prawnej.
We wniosku o przyznanie prawa pomocy H. P. wskazał, że samodzielnie prowadzi gospodarstwo domowe, którego jedynym źródłem dochodu jest jego świadczenie rentowe w wysokości ok. 318 zł, które nie wystarcza nawet na regularny wykup niezbędnych leków. Uwzględniając powyższe, wysokość wpisu od skargi w przedmiotowej sprawie (500 zł) oraz treść art. 246 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należało uznać, że skarżący wykazał, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku koniecznego utrzymania, dlatego, w celu zachowania prawa do sądu, zasadnym jest przyznanie mu prawa pomocy poprzez zwolnienie od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych w sprawie.
Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w zw. z art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji.
AK.