Uzasadnienie
W dniu 8 grudnia 2009 roku Dyrektor Izby Skarbowej w Ł. przekazał do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Ł. skargę W. i G. O. na swoje postanowienie z dnia [...] w przedmiocie nadania rygoru natychmiastowej wykonalności decyzji określającej zobowiązanie podatkowe w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2003 rok.
W odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi pełnomocnik skarżących wystąpił w ich imieniu z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy z uwagi na trudną sytuację materialną w której się znaleźli.
Ze złożonych na urzędowych formularzach PPF oświadczeń o stanie rodzinnym majątku i dochodach oraz dodatkowych informacji nadesłanych na wezwanie referendarza wynika, że G. O. przebywa od czerwca 2009 roku w Areszcie Śledczym w P. T. i nie osiąga żadnych dochodów nie prowadzi działalności gospodarczej. Skarżąca pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z dorosłym synem z pierwszego małżeństwa, którego jedynym źródłem utrzymania są dochody z jej renty rodzinnej w wysokości 591 zł netto miesięcznie. Z nadesłanych zeznań podatkowych za lata 2007 i 2008 wynika, że w tym okresie skarżący uzyskiwali dodatkowe dochody z tytułu najmu w wysokości 24.000 zł w 2007 roku oraz 13.000 w roku 2008. Dodatkowo G.O. prowadził działalność gospodarczą pod nazwą A. w formie spółki cywilnej, która w 2008 roku przyniosła stratę w wysokości 157 zł. Z oświadczenia skarżącej wynika, iż jej syn z pierwszego małżeństwa w ubiegłym roku posiadał dodatkowy dochód w postaci renty rodzinnej i studiował zaocznie jednak z uwagi na odosobnienie jej męża zmuszony był zrezygnować ze studiów i utracił rentę, obecnie jest osobą bezrobotną.
Jedyny majątek skarżących stanowi dom o powierzchni 80 m2, w którym zamieszkują oraz samochód marki Cadillac z 1997 roku. Skarżąca oświadczyła także, iż z uwagi na trudną sytuację materialną w regulowaniu opłat za media pomaga jej w miarę posiadanych możliwości jej starszy syn z pierwszego małżeństwa, który mieszka w Ksawerowie.
Referendarz sądowy zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Prawo pomocy obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 244 § 1 cyt. ustawy). W myśl art. 245 § 1 powołanej ustawy prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. W niniejszej sprawie skarżący wystąpili o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych (punkt 4 formularza wniosku), czyli o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym. Stosownie do treści art. 246 § 1 pkt 2 powołanej ustawy przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym osobie fizycznej następuje, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie rodzinnym i majątkowym. Od referendarza sądowego zależy uznanie oświadczenia za wystarczające dla przyznania pomocy prawnej. Zgodnie z art. 245 § 3 powołanej ustawy prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego.
We wniosku o przyznanie prawa pomocy W. i G. O. wskazali, iż skarżący od czerwca 2009 roku przebywa w Areszcie Śledczym, zaś skarżąca prowadzi wspólne gospodarstwo domowe ze swoim dorosłym synem, który jest osoba bezrobotną. Jedynym źródłem utrzymania rodziny jest dochód z renty rodzinnej W. O. w wysokości 591 zł netto miesięcznie. Skarżący są właścicielami domu o powierzchni 80 m2, w którym zamieszkują oraz samochód marki Cadillac z 1997 roku. W związku z trudna sytuacją materialną w regulowaniu należności za media pomaga skarżącej jej starszy syn zamieszkujący w K.. Uwzględniając powyższe oraz treść art. 245 i art. 246 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należało uznać, że skarżący wykazali, iż nie są w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny dlatego zasadnym jest przyznanie im prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych w sprawie.
Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w zw. z art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji.
M.K.