Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 27 stycznia 2016 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi oddalił skargę A. Z. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] roku w przedmiocie ustalenia zobowiązania podatkowego w zryczałtowanym podatku dochodowym od osób fizycznych za rok 2007 od dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów.
Pismem z dnia 28 stycznia 2016 roku z wnioskiem o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia ww. wyroku wystąpił pełnomocnik skarżącego, załączając przy tym dowód uiszczenia (potwierdzeniem przelewu) opłaty za odpis powyższego wyroku w kwocie 100 zł. Natomiast w dniu 24 marca 2016 roku do Sądu wpłynęła skarga kasacyjna skarżącego od tego wyroku.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 225 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), powoływanej dalej jako: "p.p.s.a.", opłatę prawomocnie uchyloną w całości lub w części postanowieniem sądu oraz różnicę między kosztami pobranymi a kosztami należnymi, a także pozostałość zaliczki wpłaconej na pokrycie wydatków zwraca się stronie z urzędu na jej koszt.
Z akt rozpoznawanej sprawy wynika, że prawomocnym postanowieniem z dnia 27 października 2015 roku referendarz sądowy przyznał skarżącemu prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych.
Zgodnie z art. 239 pkt 4 p.p.s.a. strona, której przyznane zostało prawo do pomocy w postępowaniu przed sądem administracyjnym (prawo pomocy), w zakresie określonym w prawomocnym postanowieniu o przyznaniu tego prawa, nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych. Z mocy postanowienia z dnia 27 października 2015 roku skarżący nie był więc zobowiązany do ponoszenia kosztów sądowych w niniejszej sprawie.
Skoro zaś skarżący uiścił tytułem opłaty kancelaryjnej za odpis wyroku z uzasadnieniem kwotę 100 złotych, w sytuacji gdy nie miał obowiązku jej uiszczenia, to tym samym uznać należy, że zachodzi określona w art. 225 p.p.s.a. podstawa do jej zwrotu.
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 225 p.p.s.a. należało postanowić o zwrocie na rzecz skarżącego kwoty 100 złotych.
Z wyżej podanych względów, orzeczono jak w sentencji postanowienia.
Ake.