Uzasadnienie
W dniu 19 września 2014 roku M. R. vel N. wystąpiła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi ze skargą na indywidualną interpretację prawa podatkowego Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. działającego z upoważnienia Ministra Finansów z [...] roku w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania sumy pieniężnej zasądzonej przez sąd. Do skargi załączony został wniosek o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych.
Ze złożonego na urzędowym formularzu PPF oświadczenia o stanie majątkowym i dochodach oraz dokumentów nadesłanych na wezwanie referendarza sądowego wynika, że skarżąca wspólnie z małoletnim synem prowadzi gospodarstwo domowe, którego jedynym źródłem utrzymania jest pomoc rodziców skarżącej. Wnioskodawczyni jest osobą bezrobotną bez prawa do zasiłku dla bezrobotnych jej syn nie uzyskuje alimentów ani renty rodzinnej. Skarżąca zamieszkuje w mieszkaniu będącym własnością jej ojca. Miesięczne koszty jego utrzymania udokumentowane przez stronę zamykają się kwotą ok. 880 zł (czynsz i energia elektryczna), przy czym w październiku br. zaległości wnioskodawczyni wobec spółdzielni mieszkaniowej stanowiły kwotę 5.648 zł. Jedyny majątek skarżącej stanowi niesprawny od lutego 2011 roku samochód marki Volkswagen. Na rachunku bankowym skarżącej w okresie od 14 października do 14 grudnia br. brak jest środków finansowych.
W ubiegłym roku strona osiągnęła dochód w wysokości 1.592 zł. Wnioskodawczyni oświadczyła, że pomoc uzyskiwana od rodziców ma charakter nieregularny i polega na zapłacie najpilniejszych rachunków lub zakupie żywności dla niej i dla dziecka.
Referendarz sądowy zważył, co następuje
Wniosek jest zasadny.
Zgodnie z treścią art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm.)- dalej "p.p.s.a." prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Prawo pomocy obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 244 § 1 cyt. ustawy). W myśl art. 245 § 1 p.p.s.a. prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. W niniejszej sprawie skarżąca wystąpiła o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych (punkt 4 formularza wniosku), czyli o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym. Stosownie do treści art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym osobie fizycznej następuje, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie rodzinnym i majątkowym. Od oceny referendarza sądowego zależy uznanie oświadczenia za wystarczające dla przyznania pomocy prawnej.
We wniosku o przyznanie prawa pomocy M. R. vel N. wskazała, że jest osobą bezrobotną bez prawa do zasiłku dla bezrobotnych samotnie wychowuje syna. Jedyny majątek skarżącej stanowi niesprawny od lutego 2011 roku samochód marki Volkswagen, strona nie posiada żadnych oszczędności, mieszka w mieszkaniu będącym własnością jej ojca. Miesięczne koszty jego utrzymania zamykają się kwotą ok. 880 zł (czynsz i energia elektryczna), przy czym w październiku br. zaległości wnioskodawczyni wobec spółdzielni mieszkaniowej stanowiły kwotę 5.648 zł. Aktualnie źródłem utrzymania skarżącej jest pomoc uzyskiwana od rodziców, która ma charakter nieregularny i polega na zapłacie najpilniejszych rachunków lub zakupie żywności dla niej i dla dziecka. Uwzględniając powyższe, wysokość wpisu od skargi (200 zł) stosownie do art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. uznać należało, że skarżąca wykazała, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku koniecznego utrzymania, dlatego, w celu zachowania prawa do sądu, zasadnym jest przyznanie jej prawa pomocy poprzez zwolnienie od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych w sprawie.
Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w zw. z art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji.
mko