Uzasadnienie
M. M.-G. i I. G., reprezentowany przez M. M.-G., złożyli na urzędowym formularzu (PPF) wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] roku w przedmiocie ustalenia zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2012 rok oraz orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności spadkobierców za to zobowiązanie.
W oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach M. M.-G. podała, że pozostaje wraz z skarżącym 10-letnim synem I. G. we wspólnym gospodarstwie domowym. W skład majątku rodziny wchodzi dom jednorodzinny o pow. 230 m2 (obciążony hipoteką) o wartości 450.000 zł i samochód osobowy marki Volvo V50 (rok produkcji 2004) o wartości ok. 15.000 zł. Łączny dochód rodziny z tytułu działalności gospodarczej i renty rodzinnej zamyka się kwotą 4.944,97 zł, miesieczne zaś koszty utrzymania wynoszą 1.460 zł, ponadto rodzina spłaca kredyty (hipoteczny i w rachunku bankowym), przeznaczając miesięcznie na ten cel kwotę 2.680 zł. Pozostałe środki wydatkuje na zakup żywności.
W uzasadnieniu wniosku skarżąca podniosła, że samotnie wychowuje syna. Posiada wiele zobowiązań powstałych po śmierci męża (długi spadkowe), nie posiada żadnych oszczędności, spłaca kredyt zaciągnięty wspólnie z nieżyjącym obecnie mężem.
Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym zważył, co następuje
Instytucja prawa pomocy w postępowaniu sądowoadministracyjnym uregulowana została w Rozdziale 3 Działu V ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) – dalej jako "p.p.s.a.".
Z treści przepisów art. 243, art. 244, art. 245, art. 246 § 1 oraz art. 252 tej ustawy wynika, iż osobie fizycznej może być przyznane na jej wniosek prawo pomocy w zakresie całkowitym, jeżeli wykaże, iż nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, a w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Wyjaśnić przy tym należy, iż prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie m.in. adwokata, radcy prawnego lub doradcy podatkowego. W zakresie częściowym obejmuje zaś zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie m.in. adwokata, radcy prawnego lub doradcy podatkowego (§ 2 i § 3 art. 245 powołanej ustawy).
Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie na urzędowym formularzu stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie rodzinnym i majątkowym. Od Referendarza sądowego zależy uznanie oświadczenia za wystarczające dla przyznania prawa pomocy we wskazanym zakresie.
Stosownie do powyższych przepisów, warunkiem przyznania stronie prawa pomocy jest wykazanie przez stronę, iż występują przesłanki uzasadniające jej udzielenie. W interesie skarżącego leży zatem przedstawienie wszelkich okoliczności, które wskazywałyby na fakt pozostawania w trudnej sytuacji materialnej.
Ze złożonego wniosku o przyznanie prawa pomocy, oświadczenia o stanie rodzinnym i majątkowym wynika, że skarżący pozostają we wspólnym gospodarstwie domowym. W skład majątku rodziny wchodzi dom jednorodzinny o pow. 230 m2 (obciążony hipoteką) o wartości 450.000 zł i samochód osobowy marki Volvo V50 (rok produkcji 2004) o wartości ok. 15.000 zł. Łączny dochód rodziny z tytułu działalności gospodarczej i renty rodzinnej zamyka się kwotą 4.944,97 zł, miesięczne zaś koszty utrzymania wynoszą 1.460 zł, ponadto rodzina spłaca kredyty (hipoteczny i w rachunku bankowym), przeznaczając miesięcznie na ten cel kwotę 2.680 zł. Pozostałe środki wydatkuje na zakup żywności.
W tej sytuacji, referendarz sądowy uznał, że wniosek skarżących zasługuje na uwzględnienie i przyznał im prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Przedstawiona sytuacja majątkowa skarżących, w tym zwłaszcza kwota dochodu i wskazanych wydatków, dowodzi, że skarżący nie są w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania w niniejszej sprawie, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie.
Z tych względów, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 245 § 3 i art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.
Ake.