Uzasadnienie
Sprawa toczy się ze skargi J. J. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] r. w przedmiocie podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące 2005 r. i styczeń 2006 r.
W skardze J. J. zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Wskazał, że w chwili obecnej jej wykonanie spowodowałoby konieczność zakończenia działalności gospodarczej, bowiem dojdzie do zajęcie rachunku bankowego oraz zajęcia środków transportu. Podatnik jest jedynym żywicielem rodziny, żona jego nie pracuje. Podniósł, że aktualnie branża transportowa przechodzi olbrzymi kryzys, z czym związany jest spadek przychodów z tej działalności. Tym samym wykonanie decyzji w chwili obecnej spowodowałoby nieodwracalne skutki dla podatnika, gdyż doprowadziłoby do wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowałoby trudne do odwrócenia skutki.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; dalej "p.p.s.a."), wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże na wniosek skarżącego sąd może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego prawa złożenia wniosku do sądu. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy (art. 61 § 3 p.p.s.a.).
Istotne przy tym jest, że to strona skarżąca powinna wykazać, iż w jej przypadku wykonanie zaskarżonej decyzji pociągnie za sobą wyżej wskazane skutki. W przedmiotowej sprawie, w ocenie Sądu skarżący, poza lakonicznymi sformułowaniami wniosku, iż wykonanie decyzji spowodowałoby zakończenie działalności gospodarczej, że jest kryzys w branży i że ma na utrzymaniu rodzinę, nie wykazał okoliczności, wymienionych w art. 61 § 1 p.p.s.a., warunkujących pozytywne jego rozstrzygnięcie. Zaznaczyć należy, że wnioskodawca w żaden sposób nie konkretyzuje powyższych okoliczności i nie uprawdopodabnia ich wystąpienia. Nie wskazuje dlaczego wykonanie decyzji spowoduje zajęcie rachunku bankowego i zakończenia działalności gospodarczej
Sąd nie kwestionuje trudnej sytuacji skarżącego, zwraca jednak uwagę, że aktualny stan finansów firmy nie decyduje o zasadności wniosku o wstrzymanie. Wnioskodawca powinien przekonać Sąd, że wykonanie decyzji przed wydaniem wyroku niezasadnie doprowadzi do sytuacji wskazanych w art. 61 § 3 p.p.s.a. Pamiętać także należy, że prowadząc działalność gospodarczą należy liczyć się z różnymi zagrożeniami, łącznie z czasowym lub stałym brakiem płynności finansowej, która doprowadzić może nawet do eliminacji podmiotu gospodarczego z obrotu gospodarczego. Zadaniem Sądu jest jedynie ocenić, czy istotnie zagrożenia z art. 61 § 3 p.p.s.a. będą w swych skutkach nieadekwatne do wcześniejszego sposobu prowadzenia przez podmiot gospodarczy działalności (por. postanowienie NSA z dnia 21 grudnia 2006 r., sygn. akt I FZ 525/06, Centralna Baza Orzeczeń i Informacji o Sprawach - www.nsa.gov.pl).
W tym stanie rzeczy Sąd na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.
P.Z-C.