Uzasadnienie
W dniu 2 stycznia 2009 roku M.K. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Ł. skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. T. z dnia [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia na postanowienie o podjęciu z urzędu postępowania w sprawie ustalenia podatku rolnego za 2005 rok.
W odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu skarżąca nadesłała pismo z prośbą o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie. W złożonym na wezwanie sądu urzędowym formularz PPF rozszerzyła swoje żądanie wnosząc o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. W oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wskazała, iż jest wdową i prowadzi wspólne gospodarstwo domowe z dwójką dzieci dla których jest rodziną zastępczą. Skarżąca jest osobą bezrobotną z prawem do zasiłku dla bezrobotnych w wysokości 662 zł miesięcznie, ponadto z tytułu bycia rodziną zastępczą, otrzymuje z Miejskiego Ośrodka Pomocy Rodzinie w P. T. kwotę po 938 zł na każde dziecko. Łączny miesięczny dochód w gospodarstwie domowym skarżącej zamyka się kwotą 2.538 zł. skarżąca jest właścicielka mieszkania o powierzchni 39 m2, oraz jak wynika z akt sądowych współwłaścicielką odziedziczonej po matce nieruchomości o powierzchni 1.200 m2, nie posiada innego majątku ani oszczędności.
Referendarz zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Prawo pomocy obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 244 § 1 cyt. ustawy). W myśl art. 245 § 1 powołanej ustawy prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. W niniejszej sprawie skarżąca wystąpiła o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata (punkt 4 formularza wniosku), czyli o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym.
Stosownie do regulacji zawartej w art. 246 § 1 pkt 1 powołanej ustawy przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie rodzinnym i majątkowym. Od sądu zależy uznanie oświadczenia za wystarczające dla przyznania pomocy prawnej.
We wniosku o przyznanie prawa pomocy M.K. wskazała, iż jest wdową i prowadzi wspólne gospodarstwo domowe z dwójką dzieci dla których stanowi rodzinę zastępczą. Łączny miesięczny dochód w gospodarstwie domowym skarżącej zamyka się kwotą 2.538 zł. Skarżąca jest właścicielką mieszkania o powierzchni 39 m2, oraz jak wynika z akt sądowych współwłaścicielką odziedziczonej po matce nieruchomości o powierzchni 1.200 m2, nie posiada innego majątku ani oszczędności. Uwzględniając powyższe, treść art. 245 i art. 246 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz fakt, iż przed tutejszym sądem zawisło 6 spraw ze skargi podatniczki, w których łączna wysokość wpisów wynosi 600 zł należało uznać, że skarżąca wykazała, iż nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania zasadnym jest więc przyznanie jej prawa pomocy w zakresie całkowitym.
Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w zw. z art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji.
M.K.