Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 24 listopada 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi oddalił skargę G.P. na decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu składek na ubezpieczenie społeczne, ubezpieczenie zdrowotne oraz Fundusz Pracy i FGŚP.
W złożonym na urzędowym formularzu (PPF) wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez ustanowienie adwokata skarżący wskazał, że jest bezrobotny i nie posiada żadnego majątku. Mieszka razem z matką, ale prowadzi odrębne gospodarstwo domowe. Utrzymuje się z zasiłku udzielanego przez Miejski Ośrodek Pomocy Społecznej w Ł. w kwocie 200 zł. Partycypuje wraz matką w kosztach utrzymania mieszkania na kwotę 120 zł. Ponadto ciąży na nim obowiązek alimentacyjny względem córek: A. w wysokości 300 zł oraz J. w kwocie 350 zł.
Ponadto skarżący oświadczył, że nie zatrudnia i nie pozostaje w innym stosunku prawnym z adwokatem, radcą prawnym, doradcą podatkowym i rzecznikiem patentowym.
Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym zważył, co następuje
Instytucja prawa pomocy w postępowaniu sądowoadministracyjnym uregulowana została w Rozdziale 3 Działu V ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – dalej jako "p.p.s.a.".
Z treści przepisów art. 246 § 1 pkt 2 oraz art. 262 tej ustawy wynika, że stronie korzystającej z ustawowego zwolnienia od kosztów sądowych może być ponadto przyznane prawo pomocy w zakresie dotyczącym zastępstwa prawnego, jeżeli wykaże, iż nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Wykazanie okoliczności uzasadniających przyznanie prawa pomocy powinno nastąpić poprzez złożenie na urzędowym formularzu stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie rodzinnym i majątkowym. Od Referendarza sądowego zależy uznanie oświadczenia za wystarczające dla przyznania prawa pomocy we wskazanym zakresie.
Przede wszystkim należy jednak zauważyć, iż stosownie do powyższych przepisów, warunkiem przyznania prawa pomocy jest wykazanie przez stronę, że występują przesłanki uzasadniające jej udzielenie. W interesie strony skarżącej leży zatem przedstawienie wszelkich okoliczności, które wskazywałyby na fakt pozostawania w trudnej sytuacji materialnej.
Przechodząc na grunt rozpoznawanej sprawy stwierdzić należy, że skarżący z mocy art. 239 pkt 1 lit. e) p.p.s.a. korzysta z ustawowego zwolnienia od kosztów sądowych w niniejszej sprawie. Ze złożonego wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata wynika zaś, że skarżący jest bezrobotny i nie posiada żadnego majątku. Mieszka razem z matką, ale prowadzi odrębne gospodarstwo domowe. Utrzymuje się z zasiłku udzielanego przez Miejski Ośrodek Pomocy Społecznej w kwocie 200 zł. Partycypuje wspólnie z matką w kosztach utrzymania mieszkania na kwotę 120 zł. Ponadto ciąży na nim obowiązek alimentacyjny względem dwóch córek w łącznej kwocie 650 zł.
Jednocześnie z akt sprawy wynika, że skarżący cierpi na szereg schorzeń i w związku z tym ponosi wydatki na zakup lekarstw w kwocie rzędu 50-120 zł miesięcznie.
Biorąc po uwagę powyższe okoliczności, Referendarz sądowy uznał, iż wniosek skarżącego zasługuje na uwzględnienie i przyznał mu prawo pomocy w zakresie zastępstwa prawnego poprzez ustanowienie adwokata. W ocenie Referendarza sądowego sytuacja majątkowa skarżącego powoduje, że nie jest on w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Z tych względów, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 245 § 3 i art. 262 oraz art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.
(MSi)