Uzasadnienie
M.Z. M. złożył na urzędowym formularzu wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia z dnia [...] w przedmiocie odmowy uchylenia ostatecznej decyzji ustalającej opłatę skargową.
We wniosku tym skarżący podał, że prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe. Każdy z synów prowadzi samodzielne gospodarstwo domowe.
Jednocześnie skarżący wskazał, że jego majątek stanowią nieruchomości w postaci domu o pow. 31 m2 oraz pomieszczenia gospodarczego o pow. 14 m2. Dostępu do pozostałych składników majątku (obrazów, książek, wyrobów numizmatycznych i filatelistycznych) pozbawiła go była żona. A ponadto przyznane mu w drodze postanowienia Sądu Rejonowego z dnia 25 października 2005 r. nieruchomości zostały objęte zajęciem komorniczym. Skarżący oświadczył przy tym, że nadal nie pracuje i nie osiąga żadnych dochodów oraz nie posiada żadnych możliwości kredytowych.
Z uwagi na fakt, że zawarte w powyższym wniosku oświadczenia okazały się niewystarczające do oceny rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych skarżącego, zarządzeniem z dnia 30 marca 2009 roku wezwano wnioskodawcę do wskazania tytułu prawnego do lokalu, w którym zamieszkuje, sprecyzowania powierzchni nieruchomości będących jego własnością i nadesłania dokumentów potwierdzających ich zajęcie oraz wskazania kwoty i źródła pochodzenia środków przeznaczanych na własne utrzymanie oraz utrzymania lokalu, który zajmuje - w terminie 7 dni, pod rygorem odmowy przyznania prawa pomocy.
W odpowiedzi na wezwanie, skarżący w drodze pisma z dnia 27 kwietnia 2009 roku wyjaśnił, że tytuł prawny do lokalu, wskazanego we wniosku, stanowi prawomocny wyrok Sądu Okręgowego w P. (sygn. akt [...]), powierzchnia nieruchomości objętych zajęciem komorniczym wynosi 111 m2. Dodał przy tym, że w kosztach jego utrzymania partycypował do dnia 5 marca 2009 r. syn A., który aktualnie został bezprawnie pozbawiony pracy zarobkowej.
Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym zważył, co następuje
Instytucja prawa pomocy w postępowaniu sądowoadministracyjnym uregulowana została w Rozdziale 3 Działu V ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – dalej jako "p.p.s.a.".
Z treści przepisów art. 243 § 1, art. 244, art. 245, art. 246 § 1 oraz art. 252 tej ustawy wynika, iż osobie fizycznej może być przyznane na jej wniosek prawo pomocy w zakresie całkowitym, jeżeli wykaże, iż nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, a w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Wyjaśnić przy tym należy, iż prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie m.in. adwokata, radcy prawnego lub doradcy podatkowego. W zakresie częściowym obejmuje zaś zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie m.in. adwokata, radcy prawnego lub doradcy podatkowego (§ 2 i § 3 art. 245 powołanej ustawy). Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie na urzędowym formularzu stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie rodzinnym i majątkowym. Od Referendarza sądowego zależy uznanie oświadczenia za wystarczające dla przyznania prawa pomocy we wskazanym zakresie.
Stosownie do powyższych przepisów, warunkiem przyznania stronie prawa pomocy jest wykazanie przez stronę, iż występują przesłanki uzasadniające jej udzielenie. W interesie skarżącego leży zatem przedstawienie wszelkich okoliczności, które wskazywałyby na fakt pozostawania w trudnej sytuacji materialnej.
Ze złożonego wniosku o przyznanie prawa pomocy, oświadczenia o stanie rodzinnym i majątkowym oraz pisma z dnia 27 kwietnia 2009 roku wynika, że skarżący prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe. Jego majątek stanowią nieruchomości w postaci domu o pow. 31 m2 oraz pomieszczenia gospodarczego o pow. 14 m2. Pozostałe nieruchomości o pow. 111 m2, przyznane mu w drodze postanowienia Sądu Rejonowego z dnia 25 października 2005 r., zostały objęte zajęciem komorniczym. Jednocześnie skarżący nie osiąga żadnych dochodów i nie posiada żadnych możliwości kredytowych. Do marca 2009 roku w kosztach jego utrzymania partycypował syn A..
W tej sytuacji, Referendarz sądowy uznał, że wniosek skarżącego zasługuje na uwzględnienie i przyznał mu prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Sytuacja życiowa i jej wpływ na możliwości płatnicze skarżącego powoduje bowiem, że skarżący nie jest stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie.
Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 zw. z art. 245 § 3 oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak w postanowieniu.
(MSi)