Uzasadnienie
W dniu 13 października 2005 r. G. K., A. K. i P. K. (spadkobiercy D. K.) wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] Nr [...] w sprawie określenia zaległości w podatku dochodowym od osób fizycznych za 1995 rok w kwocie 1.447,40 zł.
W dniu 21 listopada 2005 r. doręczono przedstawicielowi ustawowemu skarżących A. K. – R. wezwanie do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez określenie wartości przedmiotu zaskarżenia tj. wysokości należności pieniężnych objętych zaskarżonym aktem – w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania z pouczeniem, że nieuzupełnienie w powyższym terminie braku formalnego spowoduje odrzucenie skargi (zwrotne potwierdzenie odbioru - k. 18 akt sądowych).
W piśmie z dnia 25 listopada 2005 r. A. K. – R. poinformowała, że przedmiotem zaskarżenia jest sposób wyliczenia przychodu w 1996 r. z tytułu prowadzonej przez D. K. działalności gospodarczej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), Sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 3 ustawy).
W myśl art. 215 § 1 cytowanej ustawy, w każdym piśmie wszczynającym postępowanie sądowe w danej instancji należy podać wartość przedmiotu zaskarżenia, jeżeli od tej wartości zależy wysokość opłaty. Stosownie zaś do art. 216 jeżeli przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna, stanowi ona wartość przedmiotu zaskarżenia.
Skarżący nie uzupełnili braku formalnego skargi, pomimo doręczenia im w dniu 21 listopada 2005 r. wezwania do usunięcia braku skargi i upływu przepisanego terminu. Wezwanie przesłano zgodnie z art. 67 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, który stanowi, że jeżeli stroną jest osoba fizyczna, doręczenia dokonuje się jej osobiście, a gdy nie ma ona zdolności procesowej - jej przedstawicielowi ustawowemu.
W piśmie z dnia 25 listopada 2005 r. A. K. – R. podniosła w istocie jedynie kolejne merytoryczne zarzuty względem zaskarżonej decyzji.
Termin do uzupełnienia braku skargi biegł od dnia 22 listopada 2005 r. i upłynął w dniu 28 listopada 2005 r. Termin do uzupełnienia braków formalnych skargi jest terminem ustawowym i nie może być skracany ani przedłużany. Wezwanie zostało odebrane przez siostrę przedstawiciela ustawowego skarżących G. P., w trybie art. 72 cytowanej ustawy. Przepis ten stanowi, że jeżeli doręczający nie zastanie adresata w mieszkaniu, może doręczyć pismo dorosłemu domownikowi, a gdyby go nie było - administracji domu lub dozorcy, jeżeli osoby te nie mają sprzecznych interesów w sprawie i podjęły się oddania mu pisma. Tym samym należy uznać, że wezwanie do uzupełnienia braku skargi zostało skutecznie doręczone skarżącym oraz, że zostali oni pouczeni o skutkach prawnych jakie wiążą się z niewykonaniem zarządzenia w terminie.
Wobec powyższego, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), Sąd orzekł jak w postanowieniu.