Uzasadnienie
W dniu [...] r. Prezydent Miasta P. wydał decyzję, w której ustalił W.M. łączne zobowiązanie pieniężne na rok 2013 w kwocie 3.055 zł.
Od tej decyzji podatnik w imieniu swoim oraz Z. M. i J. M. B. złożył odwołanie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P., za pośrednictwem organu pierwszej instancji.
Pismem z [...] r. nr [...] Prezydent Miasta P. przekazał odwołanie organowi drugiej instancji ustosunkowując się w nim do zarzutów podatnika.
Na powyższe pismo W. i Z. M. wnieśli skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi wskazując, że skarga dotyczy decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Skarga nie może zostać rozpoznana z uwagi na fakt, że przepisy nie dopuszczają możliwości zaskarżenia do sądu administracyjnego pisma organu pierwszej instancji zawierającego stanowisko w kwestii zarzutów podniesionych w odwołaniu.
Zgodnie z art. 3 § 1 - 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 13 marca 2012 r. poz. 270; zwanej dalej "p.p.s.a."), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, stosując środki określone w ustawie, która w szczególności obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: decyzje administracyjne, postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; inne niż określone wyżej akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; akty prawa miejscowego jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej oraz bezczynność organów.
Zaskarżone do Sądu pismo sporządzone zostało na podstawie art. 227 ustawy z dnia z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2012 r. poz. 749). Zgodnie z jego treścią organ podatkowy, do którego wpłynęło odwołanie, przekazuje je wraz z aktami sprawy organowi odwoławczemu bez zbędnej zwłoki, jednak nie później niż w terminie 14 dni od dnia otrzymania odwołania, chyba że w tym terminie wyda decyzję na podstawie art. 226 (§ 1). Organ podatkowy, przekazując sprawę, jest obowiązany ustosunkować się do przedstawionych zarzutów i poinformować stronę o sposobie ustosunkowania się do nich (§ 2).
Przedmiotowe pismo nie rozstrzyga w sposób władczy o sytuacji prawnej podatnika, zawiera jedynie niewiążące organu odwoławczego stanowisko dotyczące podniesionych w odwołaniu zarzutów. Nie ma więc ono cech ani decyzji administracyjnej, ani postanowienia ani, też aktu lub czynności, o których mowa w art. 3 p.p.s.a.
Skoro sporne pismo nie posiada cech aktu administracyjnego: decyzji, postanowienia, innych aktów i czynności, o których mowa w art. 3 p.p.s.a., to nie podlega ono kontroli sądu administracyjnego.
Z podanych wyżej względów skargę należało uznać za niedopuszczalną i odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a.
AK.