Uzasadnienie
M.B. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] w przedmiocie pozostawienia bez rozpoznania wniosku o rozłożenie zaległości podatkowej na raty. Wezwany do uiszczenia wpisu sądowego, skarżący złożył na urzędowym formularzu wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.
We wniosku tym skarżący podał, że pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym wraz z żoną U.B., 15-letnią córką B.B. oraz 13-letnim synem P.B. Osiąga dochód z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej oraz wynagrodzenia za pracę w firmie A w łącznej wysokości 2272 zł brutto. Jego żona pozostaje osobą bezrobotną, bez prawa do zasiłku. Córka i syn nie osiągają żadnego dochodu i pozostają na utrzymaniu rodziców.
Jednocześnie skarżący wskazał, że rodzina zamieszkuje w domu, którego miesięczny koszt utrzymania zamyka się w kwocie ok. 500 zł. Majątek rodziny stanowi naczepa do ciągnika siodłowego o wartości ok. 20.000 zł, zajęta przez Komornika Urzędu Skarbowego w O. Przy czym ciągnik siodłowy jest wartością leasingodawcy. Skarżący podniósł przy tym, że przeciwko niemu oraz jego żonie toczy się postępowanie egzekucyjne prowadzone przez Naczelnika Urzędu Skarbowego w O. Do wniosku skarżący załączył protokół o stanie majątkowym zobowiązanego oraz kserokopię podatkowej księgi przychodów i rozchodów.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Instytucja prawa pomocy w postępowaniu sądowoadministracyjnym uregulowana została w Rozdziale 3 Działu V ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).
Z treści przepisów art. 243 § 1, art. 244, art. 245, art. 246 § 1 oraz art. 252 tej ustawy wynika, iż osobie fizycznej może być przyznane na jej wniosek prawo pomocy w zakresie całkowitym, jeżeli wykaże, iż nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, a w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Wyjaśnić przy tym należy, iż prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie m.in. adwokata, radcy prawnego lub doradcy podatkowego. W zakresie częściowym obejmuje zaś zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie m.in. adwokata, radcy prawnego lub doradcy podatkowego (§ 2 i § 3 art. 245 powołanej ustawy).
Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie na urzędowym formularzu stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie rodzinnym i majątkowym. Od Sądu zależy uznanie oświadczenia za wystarczające dla przyznania prawa pomocy we wskazanym zakresie.
Ze złożonego wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych wynika, iż skarżący pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym wraz z żoną U.B., 15-letnią córką B.B. oraz 13-letnim synem P.B.
Żona skarżącego jest osobą bezrobotną, bez prawa do zasiłku. Skarżący z kolei osiąga łączny dochód z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej oraz z tytułu zatrudnienia w firmie A w wysokości 2272 zł brutto, co w przeliczeniu na jedną osobę stanowi kwotę ok. 568 zł brutto.
Miesięczny koszt utrzymania domu, w którym zamieszkuje skarżący wraz z rodziną, zamyka się w kwocie ok. 500 zł. Majątek rodziny stanowi także naczepa do ciągnika siodłowego o wartości ok. 20.000 zł, zajęta przez Komornika Urzędu Skarbowego w O. Przeciwko małżonkom toczy się postępowanie egzekucyjne prowadzone przez Naczelnika Urzędu Skarbowego w O. Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności, Sąd uznał, że wniosek skarżącego zasługuje na uwzględnienie i przyznał mu prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Wobec przedstawionej we wniosku sytuacji majątkowej, w ocenie Sądu przyjąć należało, iż skarżący dostatecznie wykazał, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Spełnienie zaś tej przesłanki obligowało Sąd do przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie.
Z tych względów, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 245 § 3 oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.), orzeczono jak w postanowieniu.
(MSi)