Uzasadnienie
W dniu 24 września 2008 roku Dyrektor Izby Skarbowej w Ł. przekazał do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę W. K. na swoją decyzję z dnia [...] roku w przedmiocie ustalenia zobowiązania w zryczałtowanym podatku dochodowym od osób fizycznych za 2004 rok od dochodów nie znajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodu. W skardze zawarty został wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji z uwagi na niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody oraz spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, który nie został jednak uzasadniony ani poparty żadnymi dokumentami.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.
W polskim postępowaniu sądowoadministracyjnym przyjęto jako zasadę, iż wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Wniosek ten płynie wprost z treści art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) –zwanej dalej " p.p.s.a.".
Wyjątkiem od powyższej zasady jest uregulowanie zawarte w przepisie § 3 wspomnianego przepisu art. 61 p.p.s.a., zgodnie z którym po przekazaniu sądowi skargi sąd może, na wniosek skarżącego, wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W świetle powyższej regulacji należy wskazać, iż to na skarżącym ciąży obowiązek wykazania, że zachodzi jedna z przesłanek wskazanych w wymienionym przepisie, uzasadniających wstrzymanie wykonania decyzji. Do wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków nie jest przy tym wystarczający sam wniosek strony, a jego uzasadnienie powinno się odnosić do konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności jest zasadne w stosunku do wnioskodawcy.
Jego twierdzenia powinny być nadto poparte dokumentami źródłowymi, zwłaszcza dotyczącymi jego sytuacji finansowej oraz majątkowej (tak: J. P. Tarno, "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz", Warszawa 2006, s. 188, również postanowienie NSA z 30 listopada 2004 r., sygn. akt GZ 120/04, niepubl.). Jeżeli w swoim wniosku strona nie wskaże okoliczności uzasadniających twierdzenie, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, to powyższy brak nie jest brakiem formalny wniosku podlegającym uzupełnieniu (art. 49 § 1 p.p.s.a.), lecz równoznaczny jest z brakiem przesłanek udzielenia ochrony tymczasowej przez sąd.
Wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji ma zatem charakter wyjątkowy, a jego warunkiem jest uprawdopodobnienie istnienia przesłanek wymienionych w art. 61 § 3 p.p.s.a. Za takie uprawdopodobnienie w przedmiotowej sprawie nie można uznać wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, zawartego w skardze na tę decyzję skierowanej do sądu, wniosek ten nie został bowiem w żaden sposób uzasadniony ani poparty dokumentami pozwalającymi zweryfikować twierdzenia skarżącego o możliwości wyrządzenia mu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wskazać przy tym należy, iż za uwzględnieniem wniosku nie mogą jedynie przemawiać podniesione w skardze zarzuty odnoszące się do legalności (zgodności z prawem) zaskarżonej decyzji, których oceny sąd administracyjny dokona podczas merytorycznego rozpoznaniu skargi wniesionej w sprawie niniejszej.
Wobec nieuprawdopodobnienia przez skarżącego, iż wykonanie decyzji może rodzić niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, na podstawie art. 61 § 3 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji.
t.n.