Uzasadnienie
W dniu 5 września 2008 roku K.L. wniosła skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. Ośrodek Zamiejscowy w S. dnia [...] w przedmiocie orzeczenia o odpowiedzialności za zobowiązania podatkowe "A." Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w S. w zakresie podatku od towarów i usług za sierpień 2005 roku.
W odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu skarżąca nadesłał pismo z prośbą o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie. W złożonym na wezwanie sądu urzędowym formularz PPF rozszerzyła swoje żądanie wnosząc o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. W oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wskazała, iż wraz z mężem prowadzi wspólne gospodarstwo domowe, którego jedynym źródłem utrzymania jest wynagrodzenie za pracę jej męża w wysokości 1.126 zł brutto. Skarżąca od ponad roku jest osobą bezrobotną bez prawa do zasiłku, nie posiada żadnego majątku ani oszczędności. W odpowiedzi na wezwanie dotyczące udokumentowania dochodów skarżącej oraz jej męża w latach ubiegłych oraz ponoszonych przez nią wydatków, skarżąca oświadczyła, iż jej mąż w okresie ostatnich dwóch lata nie pracował ona zaś z prowadzonej działalności rozliczała się na zasadzie karty podatkowej, z nadesłanej decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego w S. wynika, iż w 2006 roku skarżąca prowadziła działalność gospodarczą polegającą na handlu detalicznym kwiatami i zobowiązana była uiszczać miesięcznie zryczałtowany podatek dochodowy w kwocie 562 zł. Obecnie skarżąca nie jest zarejestrowana w urzędzie pracy jako osoba bezrobotna, nie posiada żadnego rachunku bankowego, zaś saldo na rachunku bankowym jej męża wynosi 0 zł. Skarżąca zamieszkuje w domu będącym własnością jej dzieci i ponosi miesięczne wydatki eksploatacyjne związane z zajmowanym lokalem(wywóz śmieci, woda, energia elektryczna) w wysokości około 150 zł. Nadto wskazał, iż jest obciążona kredytem bankowy i z tego tytułu zawarła z bankiem ugodę dotyczącą spłaty pozostałej do uregulowania kwoty 32.000 zł.
Referendarz zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Prawo pomocy obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 244 § 1 cyt. ustawy). W myśl art. 245 § 1 powołanej ustawy prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. W niniejszej sprawie skarżąca wystąpiła o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata (punkt 4 formularza wniosku), czyli o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym.
Stosownie do regulacji zawartej w art. 246 § 1 pkt 1 powołanej ustawy przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie rodzinnym i majątkowym. Od sądu zależy uznanie oświadczenia za wystarczające dla przyznania pomocy prawnej.
We wniosku o przyznanie prawa pomocy K.L. wskazała, iż w wspólnie z mężem prowadzi gospodarstwo domowe, którego jedynym źródłem utrzymania jest wynagrodzenie za pracę jej męża w wysokości 1.126 zł brutto. Skarżąca od ponad roku jest osobą bezrobotną bez prawa do zasiłku, nie posiada żadnego majątku ani oszczędności, zamieszkuje w mieszkaniu należącym do jej dzieci ponosząc koszty związane z jego eksploatacja w wysokości około 150 zł miesiecznie. Uwzględniając powyższe, treść art. 245 i art. 246 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz wysokości wpisu od skargi w sprawie niniejszej (833 zł) należało uznać, że skarżąca wykazała, iż nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania zasadnym jest więc przyznanie jej prawa pomocy w zakresie całkowitym.
Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w zw. z art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji.
M.K.