Uzasadnienie
Decyzją Dyrektora Urzędu Celnego w Ł. (...) z dnia 22 lipca 1996 r. został dopuszczony do obrotu na polskim obszarze celnym, sprowadzony przez Annę L., samochód osobowy marki Volkswagen Polo /rok produkcji 1996/.
Wartość celną przedmiotowego samochodu organ celny ustalił w wysokości 9.000 DEM, uznając, iż deklarowana przez importera kwota 130.000 BEF jest rażąco zaniżona.
Od powyższej decyzji L. złożyła odwołanie wnosząc o zmianę wartości celnej sprowadzonego pojazdu zgodnie z zadeklarowaną wartością, dołączając do odwołania opinię biegłego z dnia 24 lipca 1996 r., w której wartość pojazdu określono w kwocie 12.021,07 zł.
Decyzją z dnia 28 sierpnia 1997 r. (...) Prezes Głównego Urzędu Ceł utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu decyzji stwierdzono, że Urząd Celny badając dokumenty w przedmiotowej sprawie i porównując je ze stanem technicznym importowanego samochodu zakwestionował cenę nabycia. O zakwestionowaniu wartości transakcyjnej towaru zadecydowała przede wszystkim rażąco niska cena przedmiotowego samochodu w stosunku do wartości transakcyjnej samochodów podobnych. Zdaniem organu odwoławczego, stosownie do postanowień art. 26 ust. 6 ustawy Prawo celne, wartość transakcyjna nie może być przyjęta za wartość celną, o której mowa w art. 26 ust. 1, w wypadku, gdy organ celny z uzasadnionych przyczyn zakwestionował wiarygodność i dokładność informacji lub dokumentów, służących do określenia wartości celnej, które należy dołączyć do zgłoszenia celnego /np. w sytuacji gdy wartość transakcyjna z dokumentów jest rażąco zaniżona w stosunku do faktycznego stanu i rzeczywistej wartości towaru/, albo gdy nie zostaną one przedstawione przez zgłaszającego. Zdaniem Prezesa GUC organ pierwszej instancji prawidłowo określił wartość towaru celnego sprowadzonego przez skarżącą.
Urząd Celny w Ł. ustalił wartość celną przedmiotowego samochodu w wysokości 9.000 DEM. tj. 16.209 PLN, opierając się na wartości transakcyjnej samochodu podobnego, którego uszkodzenia są bardzo zbliżone do uszkodzeń pojazdu sprowadzonego przez skarżącą pojazdu /oba pojazdy są uszkodzone w około 30 procent/, co zdaniem organu odwoławczego było zgodne z art. 29 ust. 1 w związku z art. 26 ust. 6 Prawa celnego. Ponadto w określeniu ceny towaru wykorzystano katalogu DAT Marktspiegel, na podstawie którego określono cenę nowego pojazdu tej marki, a następnie, odejmując wartość zużycia i uszkodzeń pojazdu, ustalono, że cena samochodu powinna wynosić 9.940 DEM, a więc znacznie wyżej niż przyjęta wartość towaru w zaskarżonej decyzji.
Organ odwoławczy uznał jednocześnie, że dołączona do odwołania opinia biegłego nie może być uznana za przekonywujący dowód w sprawie, gdyż została sporządzona po dokonaniu odprawy celnej.
W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji organu odwoławczego w krótkim uzasadnieniu zarzucając organom celnym naruszenie art. 7 i art. 77 par. 1 Kpa.
W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie podtrzymując i powtarzając argumenty podane w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż organy celne rozstrzygając sprawę nie dopuściły się naruszenia prawa mającego wpływ na wynik sprawy.
Zgodnie z art. 23 ust. 1 ustawy z dnia 28 grudnia 1989 r. - Prawo celne /t.j. Dz.U. 1994 nr 71 poz. 312/, cło wymierza się według stanu towaru i jego wartości celnej w dniu dokonania zgłoszenia celnego oraz według stawek w tym dniu obowiązujących na podstawie dokumentów dołączonych do zgłoszenia celnego. Dokumenty te są wskazane w dyspozycji art. 50 Prawa celnego.
Stosownie do postanowień art. 26 ust. 1 ustawy - Prawo celne, wartość transakcyjna towaru celnego nie może być przyjęta za wartość celną między innymi w przypadku, gdy dokumenty, o których mowa w art. 50 ust. 3 i 4 Prawa celnego, służące do określenia wartości celnej nie zostały dołączone do wniosku, a w przypadku ich dołączenia, jeżeli organ zakwestionował ich wiarygodność np. w sytuacji gdy wartość transakcyjna z dokumentów jest rażąco zaniżona w stosunku do faktycznego stanu i rzeczywistej wartości towaru. W świetle powołanego wyżej przepisu Prawa celnego, wiarygodność faktury obejmuje nie tylko autentyczność, ale także wiarygodność podanej na tym dokumencie ceny transakcyjnej /por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego - SA/Ka 1515/94 z dnia 17 stycznia 1995 r./. Organy celne stwierdzając, że cena wskazana w przedstawionej przez skarżącego fakturze jest zaniżona w stosunku do rzeczywistej wartości towaru miały prawo ustalić inną wartość towaru celnego.
W przypadku zakwestionowania wiarygodności dokumentów transakcyjnych, zgodnie z art. 28 i art. 29 Prawa celnego za wartość celną przyjmuje się wartość transakcyjną identycznego lub podobnego towaru wprowadzonego na polski obszar celny, sprzedanego w tym samym lub zbliżonym czasie co towar, dla którego ustalona jest wartość celna. O ile organ celny nie dysponuje stosownym materiałem porównawczym wartość celna jest ustalana z wykorzystaniem jednej z metod kalkulacyjnych określonych w art. 30-30b Prawa celnego.
Organy celne prawidłowo ustaliły wartość towaru celnego. Jako podstawę ustalenia wartości celnej przyjęto materiał porównawczy, który stanowił dowód odprawy celnej (...) z dnia 22 lutego 1996 r. dotyczącej samochodu wyprodukowanego w 1995 r. a więc o rok starszego, którego wartość jest oczywiście niższa niż pojazdu z 1996 r., sprowadzonego przez skarżącą. Ustalenia przyjęte na podstawie materiału celnego były korzystne dla importera. Również wyższa niż przyjęta w decyzji była wartość samochodu tego typu marki i rocznika co odprawiony samochód, a wynikająca z katalogu "DAT Marktspiegel". Wartość nowego pojazdu Volkswagen Polo według tego katalogu wynosi 17735 DEM. Po pomniejszeniu tej kwoty o 20 procent z tytułu rocznej eksploatacji, a następnie o 30 procent ze względu na uszkodzenia, cena rocznego samochodu wynosi ok. 9.940 DEM. Określając wartość importowanego samochodu w kwocie 9.000 DEM organy celne przyjęły zatem wartość towaru celnego w kwocie niższej niż ta, która wynikała z materiału porównawczego i katalogu.
Sąd uznał, że organy celne prawidłowo uzasadniły niewykorzystanie opinii biegłego z dnia 29 lipca 1996 r. okolicznością, że została ona sporządzona po odprawie celnej. Skoro samochód pozostawał już poza kontrolą celną, to brak było pewności, że został przedstawiony do badania przez rzeczoznawcę w stanie niezmienionym w stosunku do stanu z dnia odprawy celnej.
Sąd uznał zatem, że organy celne ustalając wartość celną sprowadzonego towaru nie przekroczyły granic swobodnej oceny dowodów /art. 80 Kpa/ i nie naruszyły przepisów Prawa celnego, które określają sposób ustalania wartości celnej towaru /art. 28-30/.
Analiza akt sprawy przez Sąd nie wykazała również. naruszenia przez organy celne przepisów prawa procesowego, które mogło mieć wpływ na wynik sprawy. W toku wyczerpującego postępowania zebrały one szeroki i bogaty materiał dowodowy, dokonały analizy i oceny tego materiału, a wydane decyzje zawierają wystarczające uzasadnienie faktyczne. Skarżąca i jego pełnomocnik brali czynny udział w każdym stadium postępowania celnego oraz mieli możliwość zapoznania się i wypowiedzenia co do zebranych dowodów i materiałów.
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 27 ust. 1 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym /Dz.U. nr 74 poz. 368 ze zm./ orzekł jak w sentencji.