Uzasadnienie
W dniu 7 listopada 2007 roku Dyrektor Izby Skarbowej w Ł. przekazał do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę K. M. na swoją decyzję z dnia [...] nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w P. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za miesiąc kwiecień 2004 r. W skardze pełnomocnik strony skarżącej zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, wskazując jako podstawę prawną tego wniosku art. 61 § 2 pkt 1 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej w dalszym tekście p.p.s.a.
Postanowieniem z dnia [...] Dyrektor Izby Skarbowej w Ł., na podstawie art. 61 § 2 pkt 1 p.p.s.a. odmówił wstrzymania wykonania decyzji organu II instancji w całości.
W dniu 21 grudnia 2007 roku, Dyrektor Izby Skarbowej w Ł. przekazał do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi sporządzone przez działającego w imieniu skarżącego adwokata J. S., i złożone za pośrednictwem tego organu zażalenie na powyższe postanowienie, zaskarżające je w całości i zarzucające naruszenie przepisów prawa procesowego – art. 61 § 2 p.p.s.a. Strona domagała się uchylenia zaskarżonego postanowienia i wstrzymania wykonania decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Strona reprezentowana jest w niniejszej sprawie przez profesjonalnego pełnomocnika, będącego adwokatem. Od osoby tej można zatem wymagać znajomości procedury sądowoadministracyjnej i podatkowej, a w szczególności wiedzy o skutkach prawnych czynności podejmowanych w sprawie (por. pogląd wyrażony w wyroku NSA z 24 listopada 2004 r., sygn. akt GSK 1001/04, opubl. W LEX 236855).
Treść i forma pisma z dnia 26 listopada 2007 r. wskazują na to, iż stanowić ono ma środek odwoławczy (zażalenie), który rozpoznany ma być przez Sąd. Świadczą o tym użyte w piśmie zwroty takie jak "zaskarżam w. w. postanowienie w całości", "zarzucam naruszenie przepisów prawa", "wnoszę o uchylenie postanowienia", tytuł pisma, wskazanie jego adresata.
Dopuszczalność środka odwoławczego należy zatem ocenić na podstawie przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 153, poz. 1270 ze zm.) – p.p.s.a.
W myśl art. 194 § 1 cytowanej ustawy, zażalenie przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie, a ponadto na postanowienia, których przedmiotem jest:
- 1) przekazanie sprawy innemu sądowi administracyjnemu;
- 2) wstrzymanie lub odmowa wstrzymania wykonania decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności, o których mowa w art. 61;
- 3) zawieszenie postępowania i odmowa podjęcia zawieszonego postępowania;
- 4) odmowa sporządzenia uzasadnienia wyroku;
- 5) sprostowanie lub wykładnia orzeczenia albo ich odmowa;
- 6) oddalenie wniosku o wyłączenie sędziego;
- 7) odrzucenie skargi kasacyjnej;
- 8) odrzucenie zażalenia;
- 9) zwrot kosztów postępowania, jeżeli strona nie wnosi skargi kasacyjnej;
- 10) ukaranie grzywną.
Z przepisu tego wynika zatem w sposób niebudzący wątpliwości, że środek odwoławczy w postaci zażalenia przysługuje jedynie na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego, których przedmiotem jest wstrzymanie wykonania decyzji.
Ustawa nie przewiduje możliwości wniesienia do sądu zażalenia na postanowienie organu administracji dotyczące odmowy wstrzymania własnej decyzji.
Wniesienie takiego środka zaskarżenia jest zatem niedopuszczalne, i środek taki podlega odrzuceniu.
Wobec powyższego, na podstawie art. 178 w związku z art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), Sąd orzekł jak w postanowieniu.
Sąd zauważa jedynie, że zgodnie z treścią art. 61 § 3 p.p.s.a., odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego prawa złożenia wniosku o wstrzymanie wykonania aktu do sądu.A. B.