Uzasadnienie
W dniu 5 września 2008 r. pełnomocnik spółki A w W. wniósł skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] wydaną w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania w podatku od nieruchomości za 2007 r.
W skardze strona zawarła m.in. wniosek o wstrzymanie wykonania kwestionowanej decyzji. W uzasadnieniu wniosku pełnomocnik podatnika wskazał, że organy podatkowe w sposób rażący naruszyły zasady prowadzenia postępowania podatkowego, a w konsekwencji – uchylenie przez sąd powyższej decyzji stało się wysoce prawdopodobne. Zdaniem pełnomocnika podatnika, zarówno w interesie strony, jak również w interesie publicznym leżało, by decyzja obarczona istotnymi wadami prawnymi nie podlegała wykonaniu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
Prawną podstawę wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji przez sąd stanowi przepis art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153 poz. 1270 ze zm.; powoływanej dalej jako p.p.s.a.). Sąd zatem może wydać, na wniosek skarżącego, postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Warunkiem wydania powyższego postanowienia jest wykazanie przez stronę, już we wniosku o wstrzymanie, okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uzasadnienie wniosku winno zatem odnosić się do konkretnych zdarzeń świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione. Istnienie tego obowiązku jest konsekwentnie podkreślane w orzecznictwie sądów administracyjnych (por. w szczególności postanowienie NSA z dnia 13.12.2004 r. FZ 496/2004, publ. system LexPolonica).
Ponadto podkreślić należy, że obowiązek uregulowania zaległości podatkowych w każdym przypadku łączy się z obniżeniem dochodu podatnika. Nie oznacza to jednak automatycznie powstania szkody i to znacznych rozmiarów lub trudnych do odwrócenia skutków. Niebezpieczeństwo takie nie może stanowić czysto hipotetycznej ewentualności, lecz musi stanowić realne i wymierne zagrożenie.
W niniejszej sprawie wskazać należy przede wszystkim, że pełnomocnik strony skarżącej, redagując przedmiotowy wniosek, posłużył się treścią art. 224 § 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2005 r., nr 8, poz. 60 ze zm.), określającego przesłanki wstrzymania wykonania decyzji organu pierwszej instancji przez organ odwoławczy, w toku postępowania podatkowego (ważny interes strony, interes publiczny). Tymczasem, jak wskazano wyżej, przed sądem administracyjnym dla rozpoznania niniejszego wniosku znajduje zastosowanie wyłącznie art. 61 § 3 p.p.s.a. i wskazane tam przesłanki wstrzymania wykonania decyzji zaskarżonej do sądu.
Rozpatrując wniosek strony z tego punktu widzenia stwierdzić należy, że nie zasługuje on na uwzględnienie. Pełnomocnik podatnika nie wskazał bowiem żadnych okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia stronie znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Okoliczności takiej nie stanowiła sama wysokość kwestionowanego przez stronę zobowiązania podatkowego (85.131,-zł). Biorąc pod uwagę potencjał ekonomiczny podatnika (kapitał zakładowy spółki to 4,2 mld zł), nie sposób bowiem uznać, że uiszczenie podatku w podanej wysokości będzie stanowiło istotne zagrożenie dla interesów strony.
Okoliczności uzasadniającej wstrzymanie wykonania decyzji nie może stanowić również hipotetyczna możliwość uwzględnienia skargi. Rozpoznając wniosek o wstrzymanie wykonania przedmiotu zaskarżenia, sąd bowiem nie dokonuje oceny zawartości skargi (por. postanowienie NSA z dnia 28.4.2005 r., II OZ 184/05, Lex nr 302251), a zajmuje się wyłącznie potencjalnym wpływem wykonania zaskarżonej decyzji na sytuację (przede wszystkim ekonomiczną) podatnika.
W tym stanie sprawy sąd, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.
P.Pij.