Uzasadnienie
G.M.-R. złożyła na urzędowym formularzu wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] w przedmiocie ustalenia zobowiązania w zryczałtowanym podatku dochodowym od osób fizycznych z tytułu nieujawnionych źródeł przychodów za 2002 rok.
We wniosku tym skarżąca podała, że prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe. Od 7 sierpnia 2008 roku pozostaje na zwolnieniu lekarskim, co uniemożliwia jej prowadzenie działalności gospodarczej. W 2007 roku osiągnęła dochód w wysokości 729,74 zł powiększony o zasiłek chorobowy w wysokości 5.844,26 zł (według PIT-36).
Z kolei w 2008 roku (do końca listopada) strata z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej stanowiła kwotę 17.855,04 zł. Ponadto skarżąca oświadczyła, że jej jedyny majątek stanowi dom o pow. 350 m2.
Z uwagi na fakt, iż zawarte w powyższym wniosku oświadczenia okazały się niewystarczające do oceny rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych skarżącej, zarządzeniem z dnia 22 stycznia 2009 roku, skarżąca została wezwana do nadesłania dokładnych informacji i dokumentów dotyczących jej sytuacji majątkowej, w tym do nadesłania wyciągów z posiadanych rachunków bankowych – z okresu ostatnich 3 miesięcy oraz wskazania źródeł własnego utrzymania i podania kwoty środków wydatkowanych na podstawowe świadczenia - w terminie 7 dni, pod rygorem odmowy przyznania prawa pomocy.
W wykonaniu powyższego zarządzenia, skarżąca nadesłała pismo z dnia 3 lutego 2009 roku. Do pisma załączyła wymagane dokumenty i informacje dotyczące jej sytuacji majątkowej.
Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym zważył, co następuje
Instytucja prawa pomocy w postępowaniu sądowoadministracyjnym uregulowana została w Rozdziale 3 Działu V ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – dalej jako "p.p.s.a.".
Z treści przepisów art. 243 § 1, art. 244, art. 245, art. 246 § 1 oraz art. 252 tej ustawy wynika, iż osobie fizycznej może być przyznane na jej wniosek prawo pomocy w zakresie całkowitym, jeżeli wykaże, iż nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, a w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Wyjaśnić przy tym należy, iż prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie m.in. adwokata, radcy prawnego lub doradcy podatkowego. W zakresie częściowym obejmuje zaś zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie m.in. adwokata, radcy prawnego lub doradcy podatkowego (§ 2 i § 3 art. 245 powołanej ustawy).
Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie na urzędowym formularzu stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie rodzinnym i majątkowym. Od Referendarza sądowego zależy uznanie oświadczenia za wystarczające dla przyznania prawa pomocy we wskazanym zakresie.
Stosownie do powyższych przepisów, warunkiem przyznania stronie prawa pomocy jest wykazanie przez stronę, iż występują przesłanki uzasadniające jej udzielenie. W interesie skarżącego leży zatem przedstawienie wszelkich okoliczności, które wskazywałyby na fakt pozostawania w trudnej sytuacji materialnej.
Ze złożonego wniosku o przyznanie prawa pomocy, oświadczenia o stanie rodzinnym i majątkowym oraz nadesłanych dokumentów źródłowych wynika, że skarżąca prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe. Od 7 sierpnia 2008 roku pozostaje na zwolnieniu lekarskim, co uniemożliwia jej prowadzenie działalności gospodarczej. W 2007 roku osiągnęła dochód w wysokości 729,74 zł, powiększony o zasiłek chorobowy w wysokości 5.844,26 zł (według PIT-36). Z kolei w 2008 roku (do końca listopada) strata z tytułu prowadzonej przez nią działalności gospodarczej stanowiła kwotę 17.855,04 zł.
Jedyny majątek skarżącej stanowi dom o pow. 350 m2, przy czym koszty jego utrzymania w kwocie 800 zł pokrywa syn skarżącej. Skarżąca nie posiada innego majątku, zarówno nieruchomości, jak i lokat bankowych oraz przedmiotów o wartości przekraczającej 3000 euro.
Mając na uwadze powyższe okoliczności, Referendarz sądowy uznał, że wniosek skarżącej zasługuje na uwzględnienie i przyznał jej prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Przedstawiona bowiem we wniosku sytuacja materialna skarżącej dowodzi, że nie jest ona w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie.
Z tych względów, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 zw. z art. 245 § 3 oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak w postanowieniu.
(MSi)