Uzasadnienie
I SA/Łd 129/13
W dniu 11 stycznia 2013 r. pełnomocnik O. N. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. w przedmiocie określenia zobowiązania w podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące 2007 r.
Z treści zaskarżonej decyzji wynika, że organ podatkowy zakwestionował w firmie skarżącej możliwość obniżenia kwoty podatku należnego o podatek naliczony z faktur dokumentujących nabycie złomu wystawionych przez firmanta, m.in. od firmy "A" – R. K.. Wskazał, że podatnikowi nie przysługuje możliwość tego odliczenia, bowiem podmiot wymieniony na fakturach, jako sprzedawca złomu, nie był jego właścicielem. Jednocześnie organ nie zakwestionował faktu nabycia przez skarżącą złomu od w/w podmiotu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje:
W myśl art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 13 marca 2012 r. poz. 270 ze zm.; dalej "p.p.s.a."), sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym.
Tego rodzaju zależność wystąpiła w rozpoznawanej sprawie. W dniu 12 grudnia 2012 r. w sprawie I SA/Łd 1140/12 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi wydał postanowienie, w którym skierował do Trybunału Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich następujące pytania prejudycjalne: 1) czy art. 4 ust. 1 i ust. 2 w związku z art. 5 ust. 1 Szóstej Dyrektywy Rady z dnia 17 maja 1977 r. w sprawie harmonizacji ustawodawstw Państw Członkowskich w odniesieniu do podatków obrotowych – wspólny system podatku od wartości dodanej: ujednolicona podstawa wymiaru podatku (Dz.U.UE.L.1977.145.1) należy interpretować w ten sposób, że sprzeciwia się on uznaniu za dostawę towarów sprzedaży dokonanej przez podmiot, który za zgodą innej osoby, w celu zatajenia własnej działalności gospodarczej, posłużył się firmą tej osoby? 2) czy art. 17 Szóstej Dyrektywy Rady z dnia 17 maja 1977 r. w sprawie harmonizacji ustawodawstw Państw Członkowskich w odniesieniu do podatków obrotowych – wspólny system podatku od wartości dodanej: ujednolicona podstawa wymiaru podatku, należy interpretować w ten sposób, że sprzeciwia się on odliczeniu podatku z faktury wystawionej przez osobę, która jedynie firmowała sprzedaż towaru dokonaną przez inny podmiot, bez wykazania, że nabywca wiedział lub na podstawie obiektywnych okoliczności mógł przewidzieć, że transakcja, w której uczestniczy, wiąże się z przestępstwem lub innymi nieprawidłowościami, jakich dopuścił się wystawca faktury lub podmiot z nim współdziałający?
Spór pomiędzy podatnikiem a organami podatkowymi dotyczy możliwości odliczenia podatku naliczonego wynikającego z faktur wystawionych przez firmanta w okolicznościach zbliżonych do tych, które zostały przedstawione w postanowieniu z 12 grudnia 2012 r. wydanym w sprawie o sygn. akt I SA/Łd 1140/12.
W ocenie Sądu odpowiedź Trybunału Sprawiedliwości na przedstawione powyżej pytania, z uwagi na zbliżony stan faktyczny oraz zastosowaną podstawę prawną, ma istotne znaczenie dla prawidłowego rozstrzygnięcia przedmiotowej sprawy.
Mając na uwadze powyższe Sąd, na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a., zawiesił postępowanie.
P. C.