Uzasadnienie
Instytucja prawa pomocy w postępowaniu sądowoadministracyjnym uregulowana została w Rozdziale 3 Działu V ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej jako: "p.p.s.a.".
Z treści przepisów art. 243 § 1, art. 244, art. 245, art. 246 § 1 oraz art. 252 tej ustawy wynika, iż osobie fizycznej może być przyznane na jej wniosek prawo pomocy w zakresie całkowitym, jeżeli wykaże, iż nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, a w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Wyjaśnić przy tym należy, iż prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie m.in. adwokata, radcy prawnego lub doradcy podatkowego. W zakresie częściowym obejmuje zaś zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie m.in. adwokata, radcy prawnego lub doradcy podatkowego (§ 2 i § 3 art. 245 powołanej ustawy).
Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie na urzędowym formularzu stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie majątkowym i dochodach. Od Referendarza sądowego zależy uznanie oświadczenia za wystarczające dla przyznania prawa pomocy we wskazanym zakresie.
Stosownie zaś do art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy stało się ono bezprzedmiotowe z innych przyczyn niż cofnięcie skargi lub śmierć strony.
W sprawie niniejszej C.K., wnosząc skargę kasacyjną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 8 kwietnia 2011 roku oddalającego skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Ł. z dnia [...] w przedmiocie określenia podatku akcyzowego za poszczególne miesiące od stycznia do grudnia 2006 roku, złożył ponowny wniosek o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych, czyli o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym.
Tymczasem z akt sprawy niniejszej wynika, że postanowieniem z dnia 17 grudnia 2010 roku Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi przyznał wnioskodawcy w oparciu o ocenę całokształtu sytuacji majątkowej prawo pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie z obowiązku uiszczenia wpisu sądowego od pism wszczynających postępowanie sądowoadministracyjne i odmówił przyznania prawa pomocy w zakresie obejmującym pozostałe koszty sądowe w sprawie. Nie ulega przy tym wątpliwości, że wniesiona skarga kasacyjna jest pismem wszczynającym postępowanie kasacyjne, a tym samym, jak wynika z treści art. 230 § 1 p.p.s.a., realne koszty sądowe występujące na tym etapie postępowania sądowoadministracyjnego obejmują jedynie wpis sądowy od tejże skargi. Jednakże od obowiązku tego skarżący został już zwolniony w drodze wskazanego powyżej postanowienia Referendarza sądowego z dnia 17 grudnia 2010 roku (sygn. akt I SA/Łd 1297/10).
W tym stanie rzeczy, postępowanie z ponownego wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych stało się bezprzedmiotowe i podlega umorzeniu na zasadzie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Na mocy bowiem wskazanego postanowienia z dnia 17 grudnia 2010 roku skarżący korzysta z prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w postaci wpisu sądowego od pism wszczynających postępowanie sądowoadministracyjne, do której to kategorii pism procesowych należy skarga kasacyjna.
Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.
(MSi)