Uzasadnienie
W dniu 1 grudnia 2017 roku J. P. wystąpiła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi ze skargą na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z [...] roku stwierdzające uchybienie terminowi do wniesienia odwołania od decyzji w sprawie ustalenia wysokości podatku od nieruchomości za 2017 rok.
W odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego od skargi skarżąca wniosła o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego.
Ze złożonego na urzędowym formularzu PPF oświadczenia o stanie rodzinnym majątku i dochodach wynika, że strona samodzielnie prowadzi gospodarstwo domowe, którego źródłem utrzymania jest jej emerytura w wysokości 1.721 zł netto miesięcznie. Jedyny majątek skarżącej stanowi mieszkanie o powierzchni ok. 40 m2. Miesięczne koszty utrzymania gospodarstwa domowego wnioskodawczyni zamykają się kwotą ok. 500 zł (czynsz, prąd). Wnioskodawczyni dodatkowo 350 zł miesięcznie wydaje na leki.
Referendarz sądowy zważył, co następuje:
Wniosek skarżącej jest zasadny.
Zgodnie z treścią art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2017, poz. 1369 ze zm.) prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Prawo pomocy obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 244 § 1 cyt. ustawy). W myśl art. 245 § 1 powołanej ustawy prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. W niniejszej sprawie skarżąca wystąpiła o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia radcy prawnego (punkt 4.1,4.2 wniosku), czyli o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym. Stosownie do regulacji zawartej w art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie rodzinnym i majątkowym. Od oceny referendarza sądowego zależy uznanie oświadczenia za wystarczające dla przyznania pomocy prawnej.
Z wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że wnioskodawczyni samodzielnie prowadzi gospodarstwo domowe, którego źródłem utrzymania jest jej emerytura w wysokości 1.721 zł netto miesięcznie. Jedyny majątek skarżącej stanowi mieszkanie o powierzchni ok. 40 m2. Miesięczne koszty utrzymania gospodarstwa domowego wnioskodawczyni zamykają się kwotą ok. 500 zł (czynsz, prąd). Wnioskodawczyni dodatkowo 350 zł miesięcznie wydaje na leki. Uwzględniając powyższe, wysokość wpisu od skargi w sprawie niniejszej 100 zł, oraz fakt, że równocześnie przed tutejszym sądem ze skargi wnioskodawczyni zawisła druga sprawa z wpisem sądowym w tej samej wysokości stosownie do treści art. 245 § 2 i art. 246 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należało uznać, że skarżąca wykazała, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania i dlatego w celu zachowania prawa do sądu zasadnym jest przyznanie jej prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienia radcy prawnego, którego wyznaczy Okręgowa Izba Radców Prawnych w Ł..
Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w zw. z art. 245 § 2 i art. 246 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji.
Ake.