Uzasadnienie
W dniu 6 listopada 2014 r. (data stempla pocztowego) J. K. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi za pośrednictwem Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. skargę na decyzję tego organu z dnia [...] r. w przedmiocie orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności podatkowej za zaległości podatkowe spółki z o.o. w podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące 2008 r., 2009 r., i 2010 r. wraz z odsetkami za zwłokę i kosztami postępowania egzekucyjnego.
Wskazana decyzja organu II instancji została doręczona stronie w dniu 6 października 2014 r., co wynika z treści duplikatu zwrotnego potwierdzenia jej odbioru. W treści rozstrzygnięcia zawarto pouczenie o możliwości i terminie wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi za pośrednictwem Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), powoływanej dalej jako "P.p.s.a.", sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Jednym z warunków dopuszczalności skargi jest więc jej wniesienie w terminie. Zgodnie z art. 53 § 1 P.p.s.a. termin ten wynosi trzydzieści dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie.
W myśl art. 54 § 1 P.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. O zachowaniu określonego w powołanym wyżej art. 53 § 1 P.p.s.a. trzydziestodniowego terminu decyduje więc data nadania skargi do właściwego organu administracji za pośrednictwem którego należy ją wnieść do sądu.
Z akt niniejszej sprawy wynika, że zaskarżoną decyzję doręczono stronie skarżącej w dniu 6 października 2014 r. Zawierała prawidłowe pouczenie o tym, że skargę do należy wnieść do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi za pośrednictwem Dyrektora Izby Skarbowej w Ł., w terminie 30 dni od dnia jej doręczenia. Jak wynika z akt niniejszej sprawy przesyłka zawierająca skargę została nadana w dniu 6 listopada 2014 r., a więc po upływie terminu do jej wniesienia, gdyż ten mijał dnia 5 listopada 2014 r. W tej sytuacji skargę należało uznać za spóźnioną, gdyż została złożona z uchybieniem terminu, o jakim mowa w art. 53 § 1 P.p.s.a. Uchybienie to skutkuje odrzuceniem skargi. Odrzucenie skargi natomiast wyłącza możliwość merytorycznego jej rozpoznania.
Z powyższych względów sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 P.p.s.a. zobowiązany był orzec o odrzuceniu skargi jako wniesionej z uchybieniem terminu wskazanego w art. 53 § 1 P.p.s.a. ak