Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 18 grudnia 2015 roku (sygn. akt I FSK 1432/14) Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną L. S. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 27 maja 2014 roku (sygn. akt I SA/Łd 1304/13) oddalającego jego skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] roku w przedmiocie określenia kwoty zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za listopad 2005 roku.
Pismem z dnia 5 maja 2016 roku adwokat A. K.-M. - pełnomocnik skarżącego z urzędu wniosła o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu w związku ze sporządzeniem skargi kasacyjnej i postępowaniem przed Naczelnym Sądem Administracyjnym w sprawie o sygn. akt I FSK 1432/14 według norm przepisanych powiększonych o należny podatek od towarów i usług, oświadczając jednocześnie, że koszty te nie zostały pokryte w całości ani w części. Z załączonego do akt sprawy protokołu wynika przy tym, że pełnomocnik nie brała udziału w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniosek jest zasadny.
Zgodnie z treścią art. 250 § 1 ustawy z dnia 30 września 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej jako: "p.p.s.a.", wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu, w niniejszej sprawie reguluje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (tekst jedn.: Dz.U. z 2013 r., poz. 461), którego przepis § 19 stanowi, że koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują opłatę w wysokości nie wyższej niż 150 % stawek minimalnych, o których mowa w rozdziałach 3 - 5 oraz niezbędne udokumentowane wydatki adwokata.
Stosownie natomiast do treści § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b) tego rozporządzenia stawki minimalne wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w drugiej instancji za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej 50% stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli sprawy nie prowadził ten sam adwokat w drugiej instancji - 75 % tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 złotych. Stawka minimalna stanowiąca podstawę obliczenia wysokości wynagrodzenia adwokata ustanowionego z urzędu wynosi 1.200 złotych, zatem w rozpoznawanej sprawie wynagrodzenie wnioskodawcy to kwota 600 złotych.
O wysokości wynagrodzenia z tego tytułu orzeczono mając na uwadze postanowienie § 2 ust. 3 rozporządzenia, zgodnie z którym w sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu, wynagrodzenie podwyższa się o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach.
Wobec powyższego, na podstawie art. 250 § 1 p.p.s.a. w związku z § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b) i § 2 ust. 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 8 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.
AKE.