Wyrok WSA w Łodzi z 26 marca 2013 r., I SA/Łd 1306/12

Sąd

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział I

Rozpoznanie

na rozprawie w dniu 26 marca 2013 r.

Sprawa

sprawy ze skargi P. T. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie określenia podatku od towarów i usług za towary dopuszczone do obrotu zgłoszeniem celnym oddala skargę.

Skład

Sędzia NSA Paweł Janicki przewodniczący, sprawozdawca
Sędzia WSA Joanna Tarno
Sędzia WSA Paweł Kowalski
Szymon Chrostek protokolant

Uzasadnienie

Dyrektor Izby Celnej w Ł. zaskarżoną decyzją z [...] r. nr [...] utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego [...] w Łodzi z [...] r. nr [...] określającą P. T. podatek od towarów i usług w wysokości 7.275 zł.

W uzasadnieniu organ odwoławczy wyjaśnił, że 4 sierpnia 2009 r. podatnik zgłosił do procedury dopuszczenia do obrotu towary opisane jako "wózki inwalidzkie napędzane elektrycznie z wyposażeniem "A" – 5 szt., "B" – 2 szt., "C" – 6 szt." Towar zaklasyfikowano do kodu 8713 90 00 00 (pozostałe wózki dla osób niepełnosprawnych nawet z silnikiem lub napędzane mechanicznie w inny sposób).

Naczelnik Urzędu Celnego zakwestionował przyjętą przez podatnika klasyfikację celną i decyzją z [...] r. nr [...], zmienił zastosowany przez importera kod taryfy celnej wózków inwalidzkich "B" – 2 szt. i "C" – 6 szt. na kod 8703 90 10 00 oraz określił niezaksięgowaną kwotę należności wynikających z długu celnego w wysokości 2.558 zł. Następnie decyzją z [...] r. nr [...], wymierzył stronie podatek akcyzowy z tytułu importu w kwocie 879 zł. W dalszej kolejności Naczelnik Urzędu Celnego decyzją też z [...] r. określił stronie podatek od towarów i usług w wysokości 7.275 zł.

W odwołaniu od tej ostatniej decyzji podatnik wniósł o jej uchylenie i umorzenie postępowania, zarzucając organowi naruszenie przepisów prawa materialnego, poprzez zastosowanie nieprawidłowej stawki podatku od towarów i usług, a także naruszenie przepisów postępowania, w szczególności art. 120–122, art. 124, art. 187 i art. 197 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.; dalej "o.p.").

Utrzymując w mocy decyzję organu pierwszej instancji Dyrektor Izby Celnej wskazał, że w wyniku przeprowadzonego postępowania odwoławczego decyzją nr [...] utrzymał w mocy decyzję celną organu l instancji, orzekając, że klasyfikacja taryfowa zastosowana przez Naczelnika Urzędu Celnego [...] w Ł. jest prawidłowa w świetle brzmienia Wspólnej Taryfy Celnej oraz ustaleń dokonanych na podstawie zgromadzonego materiału dowodowego.

Dyrektor Izby Celnej w Ł. decyzją nr [...] utrzymał w mocy także decyzję Naczelnika Urzędu Celnego [...] w Ł. w przedmiocie określenia podatku akcyzowego z tytułu importu ww. towarów.

W związku z powyższym, za miarodajny organ uznał stan faktyczny i prawny ustalony w zakończonym postępowaniu celnym i akcyzowym zauważając przy tym, że jednocześnie powstał obowiązek podatkowy w imporcie (art. 19 ust. 7 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług – Dz. U. z 2004 r. Nr 54, poz. 535 ze zm.; dalej "ustawa o VAT"). Stwierdził, że zobowiązanie podatkowe powstało w sposób przewidziany w art. 21 § 1 pkt 1 o.p., z dniem zaistnienia zdarzenia, z którym ustawa podatkowa wiąże powstanie takiego zobowiązania, bez jakichkolwiek działań władczych organów podatkowych.

Za datę powstania zobowiązania podatkowego przyjął dzień 4 sierpnia 2009 r., kiedy towary zostały zgłoszone do procedury dopuszczenia do obrotu, a P. T. za zobowiązanego do uiszczenia podatku.

Biorąc pod uwagę treść art. 29 ust. 13 i 15, a także art. 41 ust. 1 ustawy o VAT oraz załącznika nr 3 do ustawy, a także rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 30 kwietnia 2008 r. w sprawie wykazu towarów do celów poboru podatku od towarów i usług w imporcie objętych stawką tego podatku w wysokości 7%, organ odwoławczy wskazał, że uwzględniając wartość celną pojazdów określoną w decyzji Naczelnika Urzędu Celnego [...] w Ł. nr [...] w wysokości 25.583 zł oraz kwotę cła w wysokości 2.558 zł, a także koszty transportu do pierwszego miejsca przeznaczenia w kwocie 216,34 zł, jak również określony w decyzji Naczelnika Urzędu Celnego [...] w Ł. nr [...] podatek akcyzowy w wysokości 879 zł - podstawa opodatkowania podatkiem od towarów i usług wynosi 29.236 zł.

Stosując stawkę podatku 22% w stosunku do obliczonej powyżej podstawy opodatkowania prawidłowa wysokość kwoty VAT należna z tytułu importu ww. towarów została określona na 6.432 zł.

Dla towarów opisanych jako wózki inwalidzkie z napędem "A" organ określił VAT na 843 zł, przyjmując jako wartość celną i koszty transportu kwotę 11.940 zł i stosując stawkę 7%.

W ocenie Dyrektora Izby Celnej w niniejszej sprawie istniały podstawy do określenia kwoty podatku od towarów i usług w innej wysokości niż wykazana w zgłoszeniu celnym. Skoro Naczelnik Urzędu Celnego [...] w Ł. zmienił dane w zgłoszeniu celnym, określił należne cło, a następnie określił podatek akcyzowy z tytułu importu towaru, które składają się na podstawę opodatkowania podatkiem od towarów i usług, to obowiązkiem organu było również określenie właściwej wysokości podatku od towarów i usług od importu tego towaru.

Również stawka podatku od towarów i usług zdaniem organu odwoławczego została określona w sposób prawidłowy. Dla towarów, dla których określono w decyzji celnej kod CN 8703 (pojazdów napędzanych elektrycznie o symbolu "C" i "B"), zastosowano stawkę podatku 22%, zgodnie z art. 41 ust. 1 ustawy o VAT, na ogólnych zasadach.

Decyzja Dyrektora Izby Celnej w Ł. została zaskarżona do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi przez P. T., który wniósł o stwierdzenie jej nieważności i uchylenie decyzji organu pierwszej instancji, ewentualnie — o uchylenie decyzji organów obu instancji oraz o zasądzenie kosztów postępowania, zarzucając naruszenie:

• przepisów prawa materialnego, tj. rozporządzenia Komisji (WE) nr 1214/2007 z dnia 20 września 2007 r. zmieniającego załącznik l do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej, w szczególności naruszenie Reguł 1 i 6 Ogólnych Reguł Interpretacji Polskiej Nomenklatury Scalonej, a także wyjaśnień do Taryfy celnej, poprzez niewłaściwe zastosowanie w sprawie;
• przepisów postępowania, tj. art. 120, art. 121 § 1, art. 122, art. 187 § 1, art. 191 o.p.

W uzasadnieniu skarżący podniósł szereg argumentów przemawiających, w jego ocenie, przeciwko przyjętej przez organ podatkowy klasyfikacji celnej importowanego towaru. Zdaniem strony klasyfikacja przez nią zastosowana była prawidłowa (pozycja 8713 obejmująca wózki dla osób niepełnosprawnych, nawet z silnikiem lub napędzane mechanicznie w inny sposób). Organ odwoławczy, dokonując odmiennej klasyfikacji, nie dostrzegł, że pojazdy sprowadzone przez podatnika, nie były zwykłymi pojazdami przystosowanymi dla osób niepełnosprawnych, lecz pojazdami z założenia przeznaczonymi specjalnie dla osób niepełnosprawnych. Ta cecha przesądzała o ich zaliczeniu do pozycji 8713 WTC.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej wniósł o jej oddalenie podtrzymując argumentację wyrażoną w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Przed złożeniem rozpatrywanej skargi P. T. wniósł do tutejszego sądu skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Ł. z [...] r. nr [...] w przedmiocie określenia kwoty wynikającej z długu celnego. Wyrokiem z 29 kwietnia 2011 r., w sprawie III SA/Łd 100/11, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi oddalił skargę, natomiast wyrokiem z 26 czerwca 2012 r., w sprawie I GSK 1197/11, Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną złożoną w tej sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje.

Skarga jest bezzasadna, gdyż zaskarżona decyzja nie narusza prawa.

W orzecznictwie sądowoadministracyjnym uznaje się, że wartość celna importowanego towaru nie jest kategorią (wielkością) podatkową, lecz celną. Podlega bowiem weryfikacji i ewentualnemu określeniu na podstawie przepisów prawa celnego zawartych w WKC. Wszelkie zastrzeżenia dotyczące wartości celnej towarów kwestionować można we właściwym trybie, wynikającym z przywołanych wyżej przepisów celnych. W przypadku zaś, gdy wielkość ta określona została ostatecznym orzeczeniem uprawnionej do orzekania w tej materii władzy, to rozstrzygnięcie podjęte w tej sprawie staje się wiążące dla innych organów orzekających w sprawach pochodnych dopóty, dopóki orzeczenie zawierające to ustalenie nie zostanie wyeliminowane z obrotu prawnego (por. wyrok NSA z 4 grudnia 2007 r., I FSK 1005/07), a to z kolei oznacza, że "sprawa celna" dotycząca wartości celnej towarów nie może być tożsama ze "sprawą podatkową" dotyczącą podatku akcyzowego lub podatku od towarów i usług (por. wyrok WSA w Gdańsku z 28 kwietnia 2011 r., I SA/Gd 214/11, cbois).

W niniejszej sprawie organ podatkowy trafnie uznał, że wiążą go ustalenia dokonane mocą decyzji z [...] r., którą Naczelnik Urzędu Celnego [...] w Ł. określił stronie niezaksięgowaną kwotę należności wynikających z długu celnego. W decyzji tej organ zmienił zastosowaną przez stronę klasyfikację przedmiotowego towaru, przypisując go do kodu 8703 09 10 Wspólnotowej Taryfy Celnej. Decyzja pierwszej instancji została utrzymana w mocy decyzją Dyrektora Izby Celnej z [...] r. Sądowi z urzędu jest wiadome, że skargę na tę decyzję WSA w Łodzi oddalił wyrokiem z 29 kwietnia 2011 r. w sprawie III SA/Łd 100/11, zaś skarga kasacyjna od wskazanego rozstrzygnięcia sądu pierwszej instancji została oddalona przez Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z 26 czerwca 2012 r. w sprawie I GSK 1197/11. Powyższe oznacza, że zarzuty dotyczące klasyfikacji taryfowej, które były przedmiotem rozważań organu celnego i sądu administracyjnego w postępowaniu dotyczącym tamtej sprawy, nie mogą być rozstrzygane ponownie, jak tego oczekuje skarżący.

Kwoty wartości celnej, cła oraz podatku akcyzowego zostały wyznaczone ostatecznymi decyzjami odpowiednio organu celnego i organu podatkowego. Te odrębne decyzje wiązały organ podatkowy w sprawie określenia podatnikowi zobowiązania w podatku od towarów i usług z tytułu rozpatrywanego importu. Przypomnieć bowiem należy, że w przypadku podatku od towarów i usług, jeżeli przedmiotem importu są towary opodatkowane podatkiem akcyzowym, podstawą opodatkowania jest wartość celna powiększona o należne cło i podatek akcyzowy (art. 29 ust. 13 zd. 2 ustawy o VAT). Wspomniane decyzje wiążąco zatem wyznaczyły elementy kalkulacyjne podstawy opodatkowania w niniejszej sprawie. Pozostając w obrocie prawnym, korzystają z domniemania zgodności z prawem. Raz jeszcze podkreślić należy, że sądowa kontrola legalności tych odrębnych decyzji zakończyła się prawomocnym oddaleniem skargi na decyzję organu celnego w sprawie III SA/Łd 100/11.

W tej sytuacji sąd nie podzielił zarzutów podniesionych w skardze. Organy podatkowe prawidłowo bowiem ustaliły stan faktyczny sprawy, wyciągając z niego właściwe konsekwencje prawne.

Z powyższych względów sąd, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z dnia 14 marca 2012 r., poz. 270), oddalił skargę.

D. B.