Uzasadnienie
R. S. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] roku w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące od stycznia do grudnia 2008 roku.
W odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu od powyższej skargi w kwocie 1.989 zł skarżący wystąpił z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych.
W zawartym na urzędowym formularzu (PPF) oświadczeniu o stanie rodzinnym, dochodach i majątku skarżący podał, że prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe. Nie posiada żadnego majątku. Osiąga dochód z tytułu wynagrodzenia za pracę w wysokości 7.250 zł brutto. Jednakże jest ono obciążone alimentami zasądzonymi na rzecz dzieci. Z tego względu wynagrodzenie faktycznie otrzymywane (po dokonaniu potrąceń) w miesiącu listopadzie 2014 roku stanowiło kwotę 2.051,69 zł. Skarżący podkreślił przy tym, że z kwoty tej opłaca czynsz i opłaty eksploatacyjne w łącznej wysokości wynoszącej około 1.000 zł miesięcznie. Nie jest zatem w stanie ponieść kwoty wpisu od skargi w wysokości 1.989 zł.
Z uwagi na fakt, że zawarte w powyższym wniosku oświadczenia okazały się niewystarczające do oceny rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych skarżącego, zarządzeniem z dnia 5 stycznia 2015 roku wezwano wnioskodawcę do złożenia dodatkowych dokumentów i informacji dotyczących jego sytuacji majątkowej, a w szczególności do nadesłania wyciągów z ewentualnie posiadanych rachunków bankowych - za ostatnie 3 miesiące, w terminie 7 dni, pod rygorem odmowy przyznania prawa pomocy.
Wezwanie w powyższej kwestii wraz ze stosownym pouczeniem o skutkach jego niewykonania zostało doręczone skarżącemu w trybie awizo w dniu 27 stycznia 2015 roku (vide: zarządzenie z dnia 9 lutego 2015 roku). W zakreślonym terminie skarżący nie nadesłał wymaganych przez starszego referendarza sądowego dodatkowych dokumentów wskazanych w zarządzeniu z dnia 5 stycznia 2015 roku.
Starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym zważył, co następuje
Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.
Instytucja prawa pomocy w postępowaniu sądowoadministracyjnym uregulowana została w Rozdziale 3 Działu V ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) – dalej jako: "p.p.s.a.". Z treści przepisów art. 243 § 1, art. 244, art. 245, art. 246 § 1 oraz art. 252 tej ustawy wynika, iż osobie fizycznej może być przyznane na jej wniosek prawo pomocy w zakresie całkowitym, jeżeli wykaże, iż nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, a w zakresie częściowym, gdy wykaże, iż nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie na urzędowym formularzu stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie rodzinnym, majątkowym i dochodach. Od referendarza sądowego zależy uznanie oświadczenia za wystarczające dla przyznania prawa pomocy we wskazanym zakresie.
Ze złożonego wniosku o przyznanie prawa pomocy oraz z oświadczenia o stanie rodzinnym i majątkowym w sposób bezsporny wynika jedynie, iż skarżący prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe. Osiąga dochód z tytułu wynagrodzenia za pracę w wysokości 7.250 zł brutto. Na skarżącym ciąży obowiązek świadczeń alimentacyjnych na rzecz dzieci. Z tego względu jego wynagrodzenie faktycznie otrzymywane (po dokonaniu potrąceń) w miesiącu listopadzie 2014 roku stanowiło kwotę 2.051,69 zł.
Z kwoty tej skarżący opłaca czynsz i opłaty eksploatacyjne w łącznej wysokości wynoszącej około 1.000 zł miesięcznie.
Pozostałe zaś kwestie dotyczące stanu majątkowego skarżącego i jego możliwości płatniczych wobec faktu niewykonania zarządzenia z dnia 5 stycznia 2015 roku, a w szczególności braku nadesłania wyciągów z rachunków bankowych obejmujących okres trzech ostatnich miesięcy - w ocenie Starszego referendarza sądowego rozpoznającego niniejszy wniosek, nie zostały należycie przez skarżącego wyjaśnione. Tym samym uznać należało, iż wnioskodawca nie wykazał, iż znajduje się w trudnej sytuacji majątkowej, uzasadniającej przyznanie mu prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Jedynie zaś wykazanie spełnienia tej przesłanki obligowało referendarza sądowego do przyznania skarżącemu prawa pomocy we wnioskowanym zakresie (por. J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2004, s. 319).
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 245 § 3 i art. 258 § 1 oraz § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.
Ake.