Uzasadnienie
I SA/Łd 131/09
Z akt sprawy wynika, że Decyzja Naczelnika Urzędu Skarbowego w G. z dnia [...]roku Nr [...]została pani J. Ł. doręczona w dniu 21 października 2008 roku (k.32).
Odwołanie od tej decyzji zostało złożone przez podatniczkę w siedzibie Urzędu Skarbowego w dniu 13 listopada 2008 roku (k.85).
Zaskarżonym do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego postanowieniem, Dyrektor Izby Skarbowej w Ł. na podstawie art. 228 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 roku Ordynacja podatkowa (tj. Dz.U. Nr 8 z 2005 r. póz 60 ze zm.) stwierdzając, iż odwołanie zostało wniesione z uchybieniem terminowi określonemu w art. 223 § 2 pkt 1 ordynacji podatkowej, pozostawił je be rozpatrzenia.
W uzasadnieniu stwierdził, że skoro decyzja została stronie doręczona w dniu 27 października 2008 roku, a odwołanie zostało złożone pomimo prawidłowego pouczenia bezpośrednio w kancelarii organu I instancji, to nastąpiło przekroczenie terminu 14 dniowego, o którym mowa w art. 223 § 2 ustawy.
Dodał, że strona nie złożyła wniosku o przywrócenie terminu, o którym mowa w art. 162 Ordynacji podatkowej.
W złożonej skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi strona skarżąca wniosła o uchylenie postanowienia jako niezgodnego z prawem, względnie jego uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.
Nie kwestionując faktu złożenia odwołania we skazanym przez organ terminie stwierdziła, że w dniu 10 listopada 2008 roku Urząd Skarbowy był nieczynny, jak również okoliczne urzędy pocztowe. W ocenie strony wymienione okoliczności świadczyły o braku jej winy w dotrzymaniu terminowi złożenia odwołania.
W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej wniósł o oddalenie skargi.
W jej uzasadnieniu podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko zawarte w zaskarżonym postanowieniu. Jednocześnie dodał, że ostatni dzień terminu do złożenia odwołania był dniem roboczym i zarówno Urząd Skarbowy jak i urząd pocztowy pracowały w tym dniu. Zatem w jego ocenie, wskazane w skardze fakty nie są zgodne z rzeczywistością.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, póz. 1269) sąd administracyjny kontroluje zaskarżone akty administracyjne w zakresie ich legalności, rozumianej jako zgodność tych aktów z powszechnie obowiązującymi przepisami prawa, zaś na podstawie art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, póz. 1270) zwanej dalej jako p.p.s.a, nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.
Skarga jest nieuzasadniona, gdyż przeprowadzona kontrola zaskarżonego postanowienia nie wykazała niezgodności kwestionowanego rozstrzygnięcia z prawem.
Z zebranego w sprawie materiału dowodowego, konkretnie z zwrotnego potwierdzenie odbioru (k-32 akt administracyjnych) wynika, że decyzje organu l instancji z dnia 21 października 2008 roku, została stronie doręczona, dniu 27 października 2008 roku
Zgodnie z treścią dyspozycji art. 223 § 2 pkt 1 Ordynacji podatkowej, odwołanie wnosi się w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji stronie.
Art. 12 § 1 Ordynacji podatkowej stanowi, że jeżeli początkiem terminu określonego w dniach jest pewne zdarzenie, przy obliczaniu tego terminu nie uwzględnia się dnia, w którym zdarzenie nastąpiło. Upływ ostatniego z wyznaczonej liczby dni uważa się za koniec terminu.
W stanie faktycznym sprawy początkiem terminu (nie uwzględniając zdarzenia, którym jest dzień doręczenia pism) jest dzień 28 października 2008 roku, a końcem terminu dzień 10 listopada 2008 roku. Tak więc termin do wniesienia odwołania od decyzji upłynął w tym dniu.
Skarżąca złożyła odwołania w dniu 13 listopada 2008 roku, bezpośrednio w kancelarii Urzędu Skarbowego w G. (k.53), uchybiając tym samym 14 -dniowemu terminowi do ich wniesienia. Skarżąca nie złożyła wniosków o przywrócenie terminu do złożenia odwołań.
Jednocześnie należy podkreślić, że argumentacja strony skarżącej o braku możliwości złożenia w tym dniu odwołania z powodu zamknięcia urzędu skarbowego i pocztowego jest niezgodna z rzeczywistością. Z akt sprawy bowiem wynika, że w tym dniu czynny był zarówno Urząd Skarbowy w G. (k.59), jaki i Urząd Poczty w G. (k.60).
W tym stanie rzeczy należy przyjąć, iż Dyrektor Izby Skarbowej, działając na podstawie przepisów art. 228 § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej, wydał w pełni zasadne postanowienia o stwierdzeniu uchybienia terminu do wniesienia odwołań.
Sąd podkreśla, że stwierdzenie uchybienia terminu do złożenia odwołania nie zależy od uznania organu odwoławczego, gdyż obowiązek taki wynika wprost z ustawy.
Każde, nawet nieznaczne, przekroczenie terminu zobowiązuje organ odwoławczy do wydania postanowienia stwierdzającego jego uchybienie (por. wyrok NSA z dnia 6.06.2003 r. sygn. akt SA/Bk 271/2003). Obowiązek ten na mocy przywołanego wyżej przepisu Ordynacji podatkowej pozostaje wyłącznie w kompetencji organu odwoławczego.
Mając na uwadze powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał, iż zaskarżone postanowienie nie narusza prawa i dlatego skargę jako nieuzasadnioną oddalił po myśli art. 151 p.p.s.a.
M.Ko.