Uzasadnienie
K. N. wniosła skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] r. nr [...] w sprawie określenia zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2004 r. W skardze tej skarżąca zawarła wniosek o wstrzymanie jej wykonania.
W zakresie powyższego wniosku skarżąca podniosła, że ma na wychowaniu roczne dziecko, uzyskuje dochody ze stosunku pracy w wysokości 2067,61 zł netto, a wykonanie zaskarżonej decyzji wymiarowej w wysokości 88.919,00 zł wraz z odsetkami spowoduje w jej ocenie nieodwracalne następstwa w jej majątku i katastroficzną sytuację jej rodziny.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności administracji publicznej została uregulowana w art. 61 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.". Zgodnie z § 1 tego przepisu wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże, stosownie do § 3 zdanie pierwsze, po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub części tego aktu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba, że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania.
Wniesienie skargi nie pociąga za sobą skutku suspensywności; wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu, zależy od oceny sądu, co do zaistnienia przesłanek uzasadniających takie rozstrzygnięcie. Niewykonywanie ostatecznych aktów administracyjnych jest bowiem stanem niepożądanym i prawo wnoszenia skargi do sądu nie może uniemożliwiać prawidłowego funkcjonowania procesu stosowania i realizowania norm prawa podatkowego. Wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest wyjątkową okolicznością, a przesłanki uzasadniające wstrzymanie tego aktu nie powinny być interpretowane w sposób rozszerzający.
W analizowanej sprawie skarżąca, wnosząc o wstrzymanie wykonania decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. wykazała zaistnienia przesłanek wynikających z powołanego wyżej art. 61 § 3 P.p.s.a. Wykazała w szczególności, w odniesieniu do konkretnej sytuacji finansowej, życiowej i osobistej, że wartości szczególnie chronione przez system prawny, zostaną zagrożone w przypadku uiszczenia zobowiązania podatkowego. Z pewnością za takie dobro można uznać sytuację, w której wysokość zobowiązania podatkowego w znacznym stopniu przewyższa aktualne dochody skarżącej mającej na utrzymaniu małe dziecko.
W ocenie Sądu sytuacja skarżącej w jakiej by się znalazła w skutek wszczęcia postępowania egzekucyjnego pozwala na przyjęcie, że skarżąca zostanie pozbawiona środków utrzymania. Należy przy tym wskazać, że wartość przedmiotu zaskarżenia niniejszej sprawie wynosi 88.919;00 zł, a więc kwotę znaczącą biorąc pod uwagę aktualne dochody skarżącej.
Wobec powyższego Sąd, na podstawie art. 61 § 3 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji.
P.Z-C.