Uzasadnienie
Instytucja prawa pomocy w postępowaniu sądowoadministracyjnym uregulowana została w Rozdziale 3 Działu V ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 1270 ze zm.), dalej jako: "p.p.s.a.". Z treści przepisów art. 243 § 1, art. 244, art. 245, art. 246 § 2 oraz art. 252 tej ustawy wynika, iż osobie prawnej, a także innej jednostce organizacyjnej nieposiadającej osobowości prawnej może być przyznane na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania prawo pomocy w zakresie całkowitym, gdy wykaże, że nie ma żadnych środków na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania, a w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie ma dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania. Wyjaśnić przy tym należy, iż prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie m.in. adwokata, radcy prawnego lub doradcy podatkowego.
W zakresie częściowym obejmuje zaś zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie m.in. adwokata, radcy prawnego lub doradcy podatkowego (§ 2 i § 3 art. 245 powołanej ustawy).
Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie na urzędowym formularzu stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie majątkowym i dochodach. Od Referendarza sądowego zależy uznanie oświadczenia za wystarczające dla przyznania prawa pomocy we wskazanym zakresie.
Stosownie zaś do art. 249a p.p.s.a., jeżeli strona cofnie wniosek lub rozpoznanie wniosku stało się zbędne, postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy umarza się.
W sprawie niniejszej skarżąca wystąpiła z ponownym wnioskiem o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych w zakresie wpisu od skargi kasacyjnej zawartym w skardze kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 30 marca 2016 roku, sygn. akt I SA/Łd 1313/15, oddalającym jej skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] roku w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób prawnych za 2007 rok.
Tymczasem z akt sprawy niniejszej wynika, że postanowieniem z dnia 18 grudnia 2015 roku referendarz sądowy przyznał skarżącej w oparciu o ocenę całokształtu sytuacji majątkowej prawo pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w całości, w tym niewątpliwie także od opłat sądowych (w postaci m.in. wpisu od skargi kasacyjnej) w postępowaniu kasacyjnym.
W tym stanie rzeczy, rozpoznanie ponownego wniosku skarżącej o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych w zakresie wpisu od skargi kasacyjnej stało się zbędne, a postępowanie z tego wniosku podlega umorzeniu na zasadzie art. 249a p.p.s.a. Na mocy bowiem wskazanego postanowienia z dnia 18 grudnia 2015 roku skarżąca korzysta nadal z prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w całości, w tym także od opłat sądowych w postępowaniu kasacyjnym (w postaci m.in. wpisu od skargi kasacyjnej), aż do definitywnego zakończenia postępowania w niniejszej sprawie.
Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 249a w zw. z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.
AKE.