Uzasadnienie
Zaskarżoną decyzją z dnia [...] nr [...] Dyrektor Izby Skarbowej w Ł. utrzymał w mocy decyzję Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego [...] z dnia [...] ustalającą J. K. zobowiązanie podatkowe w podatku od spadków i darowizn.
Organy podatkowe ustaliły następujący stan faktyczny w sprawie.
Postanowieniem Sądu Rejonowego dla [...] w Ł. z dnia [...] J. K. nabył spadek po matce Z. K. W skład spadku wchodzi ¾ części spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego. Postanowienie to stało się prawomocne z upływem 21 dni od dnia jego wydania. Podatnik nabycie spadku zgłosił organowi podatkowemu w dniu 27 listopada 2007 roku, a więc z uchybieniem miesięcznego terminu od dnia uprawomocnienia się postanowienia. Uchybienie terminu powoduje, że nabycie podlega opodatkowaniu i strona nie może skorzystać ze zwolnienia przewidzianego w art. 4 a ust. 1 ustawy z dnia 28 lipca 1983 roku o podatku od spadków i darowizn (Dz. U. z 2004 roku, Nr 142, poz. 1514 ze zm.).
Na powyższą decyzję J. K. wniósł w dniu 8 października 2008 roku skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi. Podał, że był przekonany, że postanowienie Sądu uprawomocnia się po upływie 4 tygodni. Informację o dacie uprawomocnienia otrzymał tylko ustnie, po zakończeniu rozprawy. Postanowienie nie zawiera informacji o dacie uprawomocnienia się.
W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej w Ł. wniósł o jej oddalenie. Podtrzymał argumentację zaprezentowaną uprzednio w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zaskarżona decyzja narusza prawo, w szczególności przepisy postępowania, w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy (art.145 § 1 pkt.1 lit.c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – zwanej dalej p.p.s.a – Dz.U 153 poz.1270 z późniejszymi zmianami). Podlega zatem uchyleniu i to niezależnie od argumentów zawartych w skardze. Zgodnie bowiem z art.134 § 1 p.p.s.a sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołana podstawą prawną.
Zgodnie z art.4a ust.1 pkt.1 ustawy z dnia 28 lipca 1983 roku o podatku od spadków i darowizn – zwanej dalej u.p.s.d (tekst jednolity Dz.U z 2004 r. Nr.142, poz.1514 z późniejszymi zmianami) zwalnia się od podatku nabycie własności rzeczy lub praw majątkowych przez małżonka, zstępnych, wstępnych, pasierba, rodzeństwo, ojczyma i macochę, jeżeli zgłoszą nabycie własności rzeczy lub praw majątkowych właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego w terminie miesiąca od dnia powstania obowiązku podatkowego powstałego na podstawie art.6 ust.1 pkt.2-8 i ust.2, a w przypadku nabycia w drodze dziedziczenia w terminie miesiąca od dnia uprawomocnienia się orzeczenia sądu stwierdzającego nabycie spadku z zastrzeżeniem ust.2 i 4.
Zakres niezbędnych ustaleń faktycznych zawsze wyznacza norma prawa materialnego. W niniejszej sprawie zacytowany powyżej art.4a ust.1 pkt.1 u..p.s.d. Zgodnie z art. 122 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 roku – Ordynacja podatkowa (tekst jednolity Dz.U z 2005 roku, Nr.8, poz.50 z późniejszymi zmianami) w toku postępowania organy podatkowe podejmują wszelkie niezbędne działania w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz załatwienia sprawy w postępowaniu podatkowym. Przepis ten statuuje zasadę prawdy materialnej. W uproszczeniu oznacza ona, że podstawę ustaleń, których zakres każdorazowo wyznacza norma prawa materialnego, mogą stanowić jedynie zgodne z rzeczywistością fakty. Konkretyzacją zasady prawdy materialnej jest obowiązek nałożony na organy podatkowe zebrania i rozpatrzenia w sposób wyczerpujący całego materiału dowodowego (art.187 § 1 Ordynacji podatkowej). W ocenie Sądu przy rozpoznaniu niniejszej sprawy organy podatkowe naruszyły właśnie te przepisy.
Z punktu widzenia normy prawa materialnego niezbędnym elementem stanu faktycznego w tej sprawie było ustalenie bez wątpliwości momentu uprawomocnienia się postanowienia Sądu z dnia [...] w sprawie [...]. Z powołanego wyżej przepisu art.4 a ust.1 pkt.1 u.p.s.d wynika bowiem, że warunkiem skorzystania ze zwolnienia w nim opisanego jest zgłoszenie nabycia własności rzeczy i praw majątkowych w terminie miesiąca od uprawomocnienia się postanowienia o stwierdzeniu nabycia spadku. Wskazać przy tym należy, że data wydania postanowienia (a tylko ta nie budzi w niniejszej sprawie żadnych wątpliwości) wcale nie determinuje w każdej sytuacji momentu jego uprawomocnienia się. Należy w tym miejscu przywołać przepisy Kodeksu Postępowania Cywilnego (ustawa z dnia 17 listopada 1964 roku – Dz.U 43 poz.296 z późniejszymi zmianami)
Orzeczenie staje się prawomocne, jeśli nie przysługuje od niego środek odwoławczy (art.363 § 1 kpc). Postanowienie o stwierdzeniu nabycia spadku zapada w postępowaniu nieprocesowym, w którym orzeczenie, co do zasady zapadają w formie postanowień, także i te, które rozstrzygają sprawę, co do istoty (art.516 i 518 kpc). Postanowienia takie podlegają uzasadnieniu zgodnie z art.357 – na żądanie strony zgłoszone w terminie tygodniowym od dnia ogłoszenia postanowienia. Podlegają one doręczeniu (art.517 kpc i art.357 kpc), Od postanowień rozstrzygających sprawę, co do istoty (a takie jest właśnie postanowienie o stwierdzeniu nabycia spadku) przysługuje apelacja. Wnosi się ją do sądu, który wydał zaskarżony wyrok, w terminie dwutygodniowym od daty doręczenia stronie skarżącej wyroku (postanowienia) z uzasadnieniem (art.518 i art.369 § 1 kpc). Należy także wskazać, że nie doręcza się postanowienia uczestnikowi, który będąc obecny na posiedzeniu, po ogłoszeniu zrzekł się jego doręczenia (art.517 kpc.)
Z przytoczonych powyżej przepisów wynika, że postanowienia o stwierdzenie nabycia spadku może uprawomocnić się po upływie trzech tygodni od jego ogłoszenia (jeśli uczestnik postępowania zrzekł się doręczenia postanowienia, nie złożył wniosku o sporządzenie uzasadnienia i nie złożył apelacji), jak i w każdym innym terminie, który można sobie wyobrazić.
Organ pierwszej instancji nie dokonał ustalenia, kiedy postanowienia z dnia [...] stało się prawomocne i to uchybienie dostrzegł Dyrektor Izby Skarbowej wzywając skarżącego pismem z dnia 4 sierpnia 2008 roku do przedstawienia postanowienia wraz z adnotacją o dacie jego uprawomocnienia lub zaświadczenia Sądu stwierdzającego datę uprawomocnienia się tego postanowienia. Podstawa prawną żądania były przepisy art.155 § 1, art.159 i 180 Ordynacji podatkowej (akta administracyjne k.37). J. K. w wykonaniu tego wezwania przesłał Dyrektorowi odpis postanowienia, z którego jednak nie wynikało, kiedy stało się ono prawomocne, Tej istotnej informacji nie zawierało również pismo podatnika, do którego załączona była kopia postanowienia sądu (akta administracyjna k. 41-40). Mimo, że inicjatywa Dyrektora, której wyrazem było wystąpienie do J. K. z wnioskiem o przedstawienie dokumentów zakończyła się porażką wydana została decyzja, będąca przedmiotem skargi do Sądu. Rozważania zawarte na karcie 2 uzasadnienia zaskarżonego aktu dotyczące daty uprawomocnienia postanowienia pozbawione są podstawy faktycznej.
Uchybienie treści art.122 i 187 § 1 Ordynacji podatkowej w sposób oczywisty może mieć wpływ na wynik sprawy jest, bowiem uchybieniem dotyczącym ustaleń faktycznych.
Przy ponownym rozpoznaniu sprawy Dyrektor zwróci się do Sądu, który wydał postanowienie o stwierdzeniu nabycia spadku z dnia [...] w sprawie [...] o informację z jaką datą postanowienie to uprawomocniło się. Informacja uzyskana z Sądu będzie podstawą do wydania decyzji.
Mając na uwadze powyższe rozważania należało uchylić zaskarżoną decyzję, na podstawie art.152 p.p.s.a określono, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do uprawomocnienia się wyroku. O kosztach orzeczono na podstawie art.200 p.p.s.a
J. W.