Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 29 maja 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi odrzucił skargę B. N. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. odmawiającą rozłożenia na raty zaległości w podatku od towarów i usług za okres od stycznia do grudnia 2006 roku, jako wniesioną z uchybieniem terminu.
Postanowienie zostało doręczone skarżące w dniu 15 czerwca 2015 r.
W dniu 23 czerwca 2015 r. skarżąca złożyła wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. W uzasadnieniu wniosku strona wskazała, że pouczenie w kwestionowanej decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] r. było zamieszczone bez jakiegokolwiek wytłuszczenia i taka szata graficzna spowodowała, iż stało się ono nieczytelne i niewyraźne. Skarżąca natomiast jako osoba nie posiadająca wykształcenia prawniczego nie zwróciła uwagi od kiedy należy liczyć 30-dniowy termin do wniesienia skargi, czyli w jej ocenie wystąpił błąd rachunkowy. Reasumując podkreśliła, że mało czytelne pouczenie i przekroczenie terminu o jeden dzień nie mogą pozbawić prawa do sądu strony, której działanie było niezawinione.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje;
Stosownie do art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 13 marca 2012 r., poz. 270 ze zm.), powoływanej dalej w skrócie jako: "p.p.s.a.", jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 1, § 2 i § 4 p.p.s.a.).
Zgodnie z art. 88 p.p.s.a. spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. Na postanowienie przysługuje zażalenie.
Z treści przywołanych przepisów wynika, że uchybiony termin do dokonania czynności należy przywrócić, jeśli łącznie zostaną spełnione następujące przesłanki: strona wystąpi z wnioskiem o przywrócenie terminu; wniosek ten zostanie wniesiony w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminowi; jednocześnie z wnioskiem zostanie dopełniona czynność, dla której określony był termin; we wniosku zostaną uprawdopodobnione okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu oraz powstaną ujemne dla strony skutki w zakresie postępowania sądowego.
Dokonując wstępnej oceny wniosku, w aspekcie rygorów formalnych, stwierdzić należy, iż wniosek strony skarżącej uchybia jednemu ze wskazanych wyżej warunków, a mianowicie został on złożony po upływie 7 dni od ustania przyczyny przekroczenia terminu do wniesienia skargi. Niedopuszczalnym jest merytoryczne rozpoznanie wniosku o przywrócenie terminu, jeżeli sąd pozostaje w przekonaniu o złożeniu tego wniosku po terminie zakreślonym w art. 87 § 1 p.p.s.a. (por. post. NSA z dnia 28 lutego 2005 r., sygn. akt II FZ 1/05, niepubl.).
Z akt sprawy wynika, że skarżąca osobiście odebrała postanowienie o odrzuceniu skargi w dniu 15 czerwca 2015 r. Przyjmując najkorzystniej dla strony skarżącej należy wskazać, że z treści tego orzeczenia B. N. powzięła wiadomość o złożeniu skargi z uchybieniem ustawowego terminu. Skoro zatem przyczyna uchybienia ustała w dniu 15 czerwca 2015 r., należy w świetle powołanych przepisów wskazać, że termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi upłynął z dniem 22 czerwca 2015 r. Jednakże skarżąca wniosła o przywrócenie terminu z jednodniowym opóźnieniem, tj. w dniu 23 czerwca 2015 r, co wynika z daty stempla pocztowego umieszczonego na kopercie.
Mając na uwadze powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, na podstawie art. 88 p.p.s.a. odrzucił wniosek o przywrócenie terminu jako spóźniony.
Ake.