Uzasadnienie
W dniu [...] roku A. N. wystąpił do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Ł. ze skargą na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] roku w przedmiocie podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące 2004 i 2005 roku. W odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi w wysokości 122 zł skarżący nadesłał wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie z uwagi na trudną sytuację materialną.
Ze złożonego na urzędowym formularzu PPF oświadczenia o stanie rodzinnym majątku i dochodach oraz dodatkowych informacji nadesłanych na wezwanie referendarza wynika, że A. N. prowadzi wspólne gospodarstwo domowe z dwuletnia córką, którego jedynym źródłem utrzymania jest jego wynagrodzenie za pracę w wysokości 1.317 zł brutto miesięcznie. Z uwagi na brak zleceń skarżący zmuszony był do zwieszenia prowadzonej uprzednio działalności gospodarczej z dniem 1 września 2009 roku. Skarżący nie posiada żadnego majątku, zamieszkuje w mieszkaniu komunalnym o powierzchni około 50 m2 za które opłaty wynoszą około 574 zł miesięcznie, dodatkowo skarżący ponosi opłaty za gaz w wysokości około 20 zł miesięcznie, około 85 zł miesięcznie za energie elektryczną oraz 79 zł abonament telewizyjny.
Referendarz sądowy zważył, co następuje
Wniosek skarżącego jest zasadny.
Zgodnie z treścią art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Prawo pomocy obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 244 § 1 cyt. ustawy). W myśl art. 245 § 1 powołanej ustawy prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. W niniejszej sprawie skarżący wystąpił o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych (punkt 4 formularza wniosku), czyli o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym. Stosownie do treści art. 246 § 1 pkt 2 powołanej ustawy przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym osobie fizycznej następuje, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie rodzinnym i majątkowym. Od referendarza sądowego zależy uznanie oświadczenia za wystarczające dla przyznania pomocy prawnej. Zgodnie z art. 245 § 3 powołanej ustawy prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego.
We wniosku o przyznanie prawa pomocy A. N. wskazał, że wspolnie z córką prowadzi gospodarstwo domowe, którego jedynym źródłem utrzymania jest jego wynagrodzenie za pracę w wysokości 1.317 zł brutto miesięcznie. Skarżący nie posiada żadnego majątku, zamieszkuje w mieszkaniu komunalnym o powierzchni 50 m2, miesięczne stałe koszty jego utrzymania zamykają się kwotą około 760 zł. Uwzględniając powyższe oraz treść art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należało uznać, że skarżący wykazał, iż nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny dlatego zasadnym jest przyznanie mu prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych w sprawie.
Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w zw. z art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji.
P. Z. – C.