Uzasadnienie
W dniu 3 listopada 2008 roku Dyrektor Izby Skarbowej w Ł. przekazał do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Ł. skargę G. U. na swoją decyzję z dnia [...]. w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za sierpień 2004 roku.
W dniu 9 grudnia 2008 roku do sądu wpłynął wniosek skarżącego o zwolnienie od kosztów sądowych. W złożonym na wezwanie sądu na urzędowym formularzu PPF oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach G. U. wskazał, iż wspólnie z żoną prowadzi gospodarstwo domowe, którego miesięczny dochód z tytułu wynagrodzenia za pracę jego żony zamyka się kwotą około 1.500 zł netto. Skarżący od 3 grudnia 2007 r. jest osobą bezrobotną, bez prawa do zasiłku dla bezrobotnych, nie posiada żadnego majątku ani oszczędności. Wskazał, iż leczy się na serce oraz nadciśnienie z posiadanego dochodu po uiszczeniu niezbędnych kosztów utrzymania z trudem wystarcza na pokrycie wydatków "na życie" i dlatego skarżący nie posiada środków na pokrycie kosztów sądowych w sprawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniosek skarżącego jest zasadny.
Stosownie do przepisu art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Prawo pomocy obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 244 § 1 cyt. ustawy). W myśl art. 245 § 1 powołanej ustawy prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. W niniejszej sprawie skarżący wystąpił o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, czyli o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym. Zgodnie z art. 245 § 3 powołanej ustawy prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego.
Stosownie do treści art. 246 § 1pkt 2 powołanej ustawy przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie rodzinnym i majątkowym. Od sądu zależy uznanie oświadczenia za wystarczające dla przyznania pomocy prawnej. Należy podkreślić, iż udzielenie stronie prawa pomocy w postępowaniu przed sądem administracyjnym jest formą jej dofinansowania z budżetu państwa i przez to powinno się sprowadzać do przypadków, w których zdobycie przez stronę środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu sądowym jest rzeczywiście i obiektywnie niemożliwe.
We wniosku o przyznanie prawa pomocy G. U. wskazał, iż wspólnie z żoną prowadzi gospodarstwo domowe, którego dochód z tytułu wynagrodzenia za pracę jego żony zamyka się kwotą około 1.500 zł miesięcznie, skarżący jest osobą bezrobotną bez prawa do zasiłku dla bezrobotnych, nie posiada żadnego majątku ani oszczędności. Uwzględniając powyższe, treść art. 245 i art. 246 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz wysokość wpisu w niniejszej sprawie, który wynosi 342 zł i fakt, iż przed tutejszym sądem zawisła cała seria spraw ze skargi wnioskodawcy, należało uznać, że skarżący wykazał, iż nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny i dlatego zasadnym jest przyznanie mu prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 258 § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji.
M.K.