Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem nr [...] z dnia [...] roku Dyrektor Izby Celnej w Ł. odmówił E. i P. J. przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji Naczelnika Urzędu Celnego II w Ł. z dnia [...] roku określającej zobowiązanie w podatku akcyzowym z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego.
Decyzję doręczono skarżącym w dniu 2 września 2008 roku (zwrotne potwierdzenie odbioru – k. 8 akt administracyjnych)
W dniu 2 października 2008 roku E. i P. J. nadali na poczcie skargę na powyższe postanowienie, kierując i adresując ją do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi (skarga – k. 6, koperta – k. 9).
W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi, skarga została pocztą przesłana do Dyrektora Izby Celnej w Ł. w dniu [...] roku (koperta – k. 9, zarządzenie – k. 1 akt administracyjnych).
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje
W postępowaniu sądowoadministracyjnym możliwość zaskarżenia do Sądu niekorzystnego dla strony rozstrzygnięcia obwarowana jest z mocy art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – zwanej dalej p. p. s. a. 30 – dniowym terminem od dnia doręczenia przedmiotowego aktu. Skargę należy wnieść za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 p. p. s. a.).
Skargę wniesioną z uchybieniem terminu, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p. p. s. a. odrzuca. Dla zachowania terminu istotna jest data złożenia pisma osobiście w siedzibie organu administracji. Równoważne ze złożeniem skargi osobiście jest nadanie pisma na poczcie. By jednak termin został zachowany, adresat skargi musi być wskazany prawidłowo. Jeżeli strona wadliwie zaadresuje przesyłkę i mylnie skieruje ją bezpośrednio do Sądu, skutek w postaci zachowania terminu nie zachodzi. W takiej sytuacji dla zachowaniu terminu znaczenie ma data przekazania pisma organowi, lub równoznaczne – nadanie skargi na poczcie. Stanowisko judykatury jest w tej kwestii ugruntowane (por. uchwała siedmiu sędziów SN z dnia 16 kwietnia 1955 roku, sygn. akt I CO 20/55, OSN 1955/IV/69, uchwała połączonych Izb – Cywilnej i Administracyjnej oraz Pracy i Ubezpieczeń Społecznych z dnia 28 listopada 1988 roku, sygn. akt III CZP 33/87, OSNCP 1988/6/73, postanowienie SN z dnia 24 września 1998 roku, sygn. akt III CKN 722/98, Lex – Polonica nr 394272).
W niniejszej sprawie decyzję doręczono skarżącemu w dniu 2 września 2008 roku, tym samym termin do jej zaskarżenia do Sądu upłynął w dniu 2 października 2008 roku. Podatnik swą skargę nadał na poczcie w dniu 2 października 2008 roku, z tym że skierował ją, wbrew dyspozycji art. 54 § 1 p. p. s. a., bezpośrednio do Sądu. Skarga wpłynęła do Sądu w dniu 6 października 2008 roku.
W tej sytuacji, Przewodniczący w dniu 7 października 2008 roku zarządził przesłanie skargi do organu administracji. Niezwłocznie, bo w dniu 8 października 2008 roku zarządzenie zostało wykonane i skarga została przekazana do organu administracji.
Czynności te jednak nastąpiły już po upływie 30 – dniowego terminu do wniesienia skargi, ponieważ skarga do Sądu dotarła już po dniu 2 października 2008 roku, który był ostatnim dniem terminu otwartego do jej wniesienia.
Skoro skarga została przez Sąd przesłana Dyrektorowi Izby Celnej w Ł. po dniu 2 października 2008 roku, przyjąć trzeba, że w sprawie niniejszej wniesienie skargi nastąpiło z uchybieniem terminu określonego w art. 53 § 1 p. p. s. a.
Z tych przyczyn, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skargę odrzucił.
M.Ko.