Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 21 lutego 2013 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi oddalił skargę A Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Ł. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] roku w przedmiocie określenia zobowiązania w podatku od towarów i usług za miesiące od marca do sierpnia 2007 roku.
Wobec treści wyroku skarżąca, reprezentowana przez pełnomocnika w osobie adwokata, wniosła skargę kasacyjną od powyższego wyroku, a następnie, wezwana do uiszczenia wpisu od tej skargi kasacyjnej, wystąpiła z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych.
W złożonym na urzędowym formularzu (PPPr) wniosku o przyznanie prawa pomocy skarżąca oświadczyła, że przedmiotem prowadzonej przez nią działalności gospodarczej są usługi w zakresie wykonywania posadzek i zabezpieczeń chemioodpornych. Wysokość jej kapitału zakładowego wynosi 50.000 zł. Nie posiada środków trwałych i rachunku bankowego. Ponadto w ostatnim roku obrotowym (2012 r.) poniosła stratę w wysokości -17.106,12 zł. W uzasadnieniu wniosku skarżąca dodatkowo wskazała, że od początku 2013 roku nie prowadzi działalności. Środki posiadane na dzień 31 grudnia 2012 roku przeznaczyła na zapłatę czynszu i usług księgowych. Do wniosku skarżąca załączyła aktualny bilans, rachunek zysków i strat, informację dotyczącą jej sytuacji majątkowej za 2012 rok, deklaracje VAT-7k oraz zeznanie CIT-8 za 2012 rok.
Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym zważył, co następuje
Instytucja prawa pomocy w postępowaniu sądowoadministracyjnym uregulowana została w Rozdziale 3 Działu V ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), dalej jako: "p.p.s.a.".
Stosownie do przepisu art. 243 § 1 p.p.s.a., prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Prawo pomocy obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 244 § 1 cyt. ustawy). W myśl art. 245 § 1 p.p.s.a. prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym.
W niniejszej sprawie skarżąca wystąpiła o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, czyli o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym. Zgodnie z art. 245 § 3 powołanej ustawy prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Stosownie do treści art. 246 § 2 pkt 2 p.p.s.a. prawo pomocy osobie prawnej może być przyznane w zakresie częściowym, gdy osoba ta wykaże, że nie ma dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania.
Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić przez złożenie stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie majątkowym i dochodach. Od referendarza sądowego zależy uznanie oświadczenia za wystarczające do udzielenia prawa pomocy. Należy podkreślić, iż udzielenie stronie prawa pomocy w postępowaniu przed sądem administracyjnym jest wyjątkiem od przewidzianej w art. 199 p.p.s.a. zasady odpłatności wymiaru sprawiedliwości, zgodnie z którą strony postępowania ponoszą koszty związane ze swym udziałem w sprawie. Ponadto jako forma dofinansowania z budżetu państwa powinna się sprowadzać do przypadków, w których zdobycie przez stronę środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu sądowym jest rzeczywiście i obiektywnie niemożliwe (por. postanowienie NSA z 6 października 2004 r., sygn. akt GZ 71/04, ONSA 2005, Nr 1, poz. 8).
Ze złożonego na urzędowym formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy, załączonych przez skarżącą dodatkowych dokumentów i informacji, wynika, że Spółka nie prowadzi obecnie działalności gospodarczej. Wysokość jej kapitału zakładowego wynosi 50.000 zł. Spółka nie posiada środków trwałych i rachunku bankowego. Ponadto w ostatnim roku obrotowym (2012 roku) poniosła stratę w wysokości 17.106,12 zł. W miesiącu marcu 2012 roku Spółka przekazała wszystkie środki trwałe i nietrwałe wraz z częścią gruntów jako aport do spółki komandytowej. Spółka z dniem 31 grudnia 2012 roku zwolniła wszystkich pracowników. Natomiast koszty niestanowiące kosztów uzyskania przychodów wyniosły 6.493,27 zł. Posiadane zaś na dzień 31 grudnia 2012 roku środki przeznaczyła na zapłatę czynszu i usługi księgowe.
Uwzględniając powyższe oraz kwotę wpisu od skargi kasacyjnej w wysokości 1.000 zł należało uznać, że skarżąca wykazała, iż nie ma dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania i dlatego w celu zachowania prawa strony do rozpatrzenia jej sprawy w dwuinstancyjnym postępowaniu sądowym zasadnym jest przyznanie jej prawa pomocy poprzez zwolnienie od wpisu od skargi kasacyjnej w niniejszej sprawie. W pozostałym zaś zakresie, z uwagi na fakt, że inne ewentualne, przyszłe koszty będą rozłożone w czasie, należało odmówić przyznania prawa pomocy.
Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 246 § 2 pkt 2 w związku z art. 245 § 4 i art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.
AK.