Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] Nr [...] Dyrektor Izby Skarbowej w Ł. utrzymał w mocy decyzję organu I instancji odmawiającą T. M. stwierdzenia nadpłaty w podatku dochodowym od osób fizycznych za rok 2005 w kwocie 1.211,10 zł.
Decyzję doręczono stronie w dniu 26 maja 2006 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru w aktach administracyjnych).
W dniu 29 czerwca 2006 r. T. M. wniósł, za pośrednictwem Dyrektora Izby Skarbowej w Ł., skargę na powyższą decyzję.
W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej w Ł. wniósł o jej odrzucenie z uwagi na upływ terminów do jej wniesienia, a w przypadku przywrócenia terminu do wniesienia skargi – o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi – art. 54 § 1 ustawy.
W niniejszej sprawie trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi biegł od 26 maja 2006 r. i upłynął w dniu 26 czerwca 2006 r. Jak wskazano powyżej skarga wpłynęła do organu w dniu 29 czerwca 2006 r. Została zatem wniesiona z uchybieniem ustawowego terminu. Skuteczność doręczenia zaskarżonej decyzji nie budzi wątpliwości. Decyzja została doręczona na ręce żony skarżącego, a więc w trybie art. 149 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tekst jednolity Dz. U. z 2005 r., Nr 8, poz. 60 z późn. zm), zgodnie z którym w przypadku nieobecności adresata w mieszkaniu pisma doręcza się za pokwitowaniem pełnoletniemu domownikowi, sąsiadowi lub dozorcy domu, gdy osoby te podjęły się oddania pisma adresatowi.
Zgodnie z art. 210 § 2 cytowanej ustawy Ordynacja podatkowa, decyzja, w stosunku do której może zostać wniesione powództwo do sądu powszechnego lub skarga do sądu administracyjnego, zawiera ponadto pouczenie o możliwości wniesienia powództwa lub skargi. Zaskarżone rozstrzygnięcie zawiera pouczenie o przysługującym stronie prawie wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Łodzi oraz terminie i sposobie jej wniesienia. Termin w postępowaniu sądowo – administracyjnym o jakim mowa w art. 53 ust. 1 powołanej wyżej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, jest terminem ustawowym i procesowym. Jest terminem ustawowym, a więc niedopuszczalne jest jego skrócenie lub przedłużenie przez sad, gdyż możliwości takie, przewidziane w art. 84 ustawy, odnoszą się tylko do terminów sadowych. Jest terminem procesowym, a więc w razie jego uchybienia dopuszczalne jest przywrócenie go skarżącemu, jednakże skarżący nie złożył wniosku o przywrócenie terminu, a Sąd nie ma możliwości domniemywać takich intencji strony skarżącej.
Stosownie do art. 58 § 1 pkt 2 ustawy, Sad odrzuci skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Postanowienie może zostać wydane na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 3 ustawy).
Skarga T. M., jako wniesiona po upływie przepisanego terminu, podlega odrzuceniu. Z powyższych względów Sad orzekł jak w postanowieniu.