Uzasadnienie
Postępowanie w niniejszej sprawie toczy się ze skargi M. O. na decyzję Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w Ł. z dnia [...]r. w przedmiocie odmowy uchylenia własnej decyzji ostatecznej określającej zobowiązanie podatkowe w podatku od towarów i usług za miesiące od czerwca do sierpnia 2007 roku. Na rozprawie w dniu 24 maja 2016 r. pełnomocnik skarżącego wniósł o zawieszenie niniejszego postępowania do czasu prawomocnego zakończenia sprawy III SA/Łd 1102/13. Pełnomocnik organu nie przyłączył się do powyższego wniosku.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje
Instytucja zawieszenia postępowania sądowoadministracyjnego, której dotyczą przepisy art. 56 oraz art. 123 do art. 126 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej "p.p.s.a."), tworzy sytuację zawisłości sprawy sądowoadministracyjnej, w której nadal istnieją powstałe stosunki prawnoprocesowe, ale tok postępowania ulega wstrzymaniu. Sprawa "spoczywa" bez biegu, terminy nie biegną lub podlegają wstrzymaniu, a czynności procesowe nie są podejmowane, z wyjątkiem tych, które mają na celu podjęcie postępowania albo wstrzymanie wykonania aktu lub czynności (art. 127 p.p.s.a.). Spośród wskazanych przepisów w analizowanej sprawie zastosowanie ma art. 125 § 1 pkt.1 p.p.s.a. Stosownie do tego przepisu sąd może zawiesić postępowanie z urzędu jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym.
W niniejszej sprawie Sąd uznał za celowe zawieszenie postępowania sądowoadministracyjnego, bowiem rozstrzygnięcie sprawy w przedmiocie odmowy uchylenia własnej decyzji ostatecznej określającej zobowiązanie podatkowe w podatku od towarów i usług za miesiące od czerwca do sierpnia 2007 roku, uzależnione jest od uprzedniego prawomocnego zakończania postępowania w sprawie ze skargi na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] roku w przedmiocie uznania zarzutów zgłoszonych w postępowaniu egzekucyjnym za niezasadne.
W postępowaniu tym zapadał wyrok WSA w Łodzi z dnia 25 czerwca 2014 r. (III SA/Łd 1102/13), którym uchylono zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w R. z dnia [...] roku. Od powyższego rozstrzygnięcia złożono skargę kasacyjną, która do dnia dzisiejszego nie została rozpatrzona.
Trzeba podkreślić, że powyższy wyrok zapadł w postępowaniu egzekucyjnym, które wszczęto wobec skarżącego na podstawie czterech tytułów wykonawczych z dnia [...] r. wystawionych przez Naczelnika Urzędu Skarbowego w R. wobec zaległości M. O. w podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące 2007 r. Podstawę wystawienia wskazanych tytułów wykonawczych stanowiła decyzja Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w Ł. z dnia [...]r., której uchylenia domaga się strona w niniejszym postępowaniu wznowieniowym.
Przedmiotem kontroli w postępowaniu dotyczącym legalności postępowania egzekucyjnego jest m.in. kwestia przedawnienia. Sąd II instancji, rozpatrując skargę kasacyjną, oceni czy decyzja Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w Ł. z dnia [...] r. weszła do obrotu prawnego po upływie przedawnienia zobowiązania podatkowego, które określała. Ocena legalności postanowienia w zakresie zarzutów zgłoszonych w postępowaniu egzekucyjnym (w tym również kwestii przedawnienia) będzie wiążąca dla Sądu w niniejszej sprawie. Stosownie bowiem do art. 170 p.p.s.a. wyrok prawomocny wiąże nie tylko strony i sąd, który je wydał, lecz również inne sądy i inne organy państwowe, a w przypadkach w ustawie przewidzianych także inne osoby. Zgodnie natomiast z przepisem art. 171 p.p.s.a., wyrok prawomocny ma powagę rzeczy osądzonej tylko co do tego, co w związku ze skargą stanowiło przedmiot rozstrzygnięcia. Implikuje to w sposób bezwzględny obowiązek wzięcia tej okoliczności pod uwagę w rozstrzygnięciach wydawanych przez inne sądy i organy państwowe.
Dane okoliczności faktyczne, jak i ich ocena prawna kształtuje się tak, jak stwierdzono w prawomocnym wyroku. Zatem w kolejnych postępowaniach, w których się one pojawiają, nie mogą być już przedmiotem badania (por. J.P.Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Warszawa 2006, s. 357, wyrok SN z dnia 12 lipca 2002r., V CKN 1110/00, Lex nr 74492 czy J. Kuniecki, Glosa do postanowienia SN z dnia 21 października 1999r., I CKN 169/98, OSP 2001, z. 4, poz. 63).
Wobec powyższego Sąd, na podstawie art. 125 § 1 pkt.1 p.p.s.a. orzekł o zawieszeniu postępowania sądowoadministracyjnego.
P.C.